به گزارش خبرگزاری خبرانلاین، تابناک در گزارشی به سخنان اخیر حسین اللهکرم اشاره کرد که بیان کرده اگر سعید جلیلی رهبری کشور را به عهده داشت، جنگی رخ نمیداد. این اظهارات سؤالی جدی را در افکار عمومی به وجود آورده است: چه اقدام مشخصی از سوی جلیلی میتوانست از وقوع جنگ جلوگیری کند که پزشکیان قادر به انجام آن نبوده است؟
سعید جلیلی در سالهای ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲ به عنوان مذاکرهکننده ارشد و نماینده ایران در موضوع هستهای فعالیت کرد. حال اگر ادعای خاصی درباره تواناییهای وی برای جلوگیری از جنگ وجود دارد، باید به وضوح مصداقها و برنامههای آن نیز ارائه شود، بهجای اینکه صرفاً فرضیات مطرح شوند.
نکته قابل توجه این است که چنین ادعاهایی معمولاً برای گوینده هزینهای به دنبال ندارد. در صورت بروز جنگ، امکان نسبت دادن تقصیر به دولت وجود دارد و در صورت عدم وقوع، رویکردها به نفع گوینده تمام میشود. اما باید توجه داشت که سیاست خارجی و امنیت ملی با «اگر» اداره نمیشود.
در زمان مسئولیت جلیلی، مذاکرات هستهای با گروه ۱+۵ انجام شد و این دوره همزمان با تشدید تحریمها بود. انتقادات متعددی نیز به سبک مذاکرات و محدودیتهای آن وارد شده است.
تکرار این ادعا که «اگر فلانی رئیسجمهور بود، جنگی نمیشد»، نه تنها به روشن شدن واقعیات کمک نمیکند، بلکه مسئولیتهای تصمیمگیری را نیز مبهم نگه میدارد.
پزشکیان اخیراً به این موضوع اشاره کرده است که کشور در حال حاضر در جنگی تمامعیار از نظر اقتصادی، نظامی و امنیتی قرار دارد و تأکید کرد که جنگ همیشه راهحل نیست. به این ترتیب، اگر منتقدان واقعاً بر این باورند که رویکردی متفاوت میتوانست مانع جنگ شود، لازم است بهطور دقیق بیان کنند چه اقداماتی و با چه سازوکاری میتوانست از بروز جنگ جلوگیری نماید.
