به گزارش خبرآنلاین، روزنامه خراسان اذعان کرده است که در حال حاضر برخی از سخنرانان به جای بهره‌برداری از تجمعات عمومی برای همبستگی ملی، از آن‌ها برای تسویه‌حساب‌های سیاسی استفاده می‌کنند. تجمعی که هدفش گردهمایی مردم حول محور ایران و رهبر شهید انقلاب بود، در جاهایی به صحنه‌ای برای انتقاد و برچسب زدن به مسئولان تبدیل شده است.
نویسنده این گزارش تاکید دارد که واژه “کودتا” نباید به راحتی به کار رود و باید مشخص شود که اتهامات متوجه چه کسانی است. اگر این اتهام‌ها متوجه مسئولان باشد، ممکن است به نهادهای امنیتی و قانون نیز آسیب برساند. این موضوع به همین دلیل خطری برای اعتماد عمومی محسوب می‌شود.
کاهش شمار شرکت‌کنندگان در تجمعات به عوامل مختلفی بستگی دارد، اما فضای تند موجود نیز تأثیرگذار است. افرادی که برای حمایت از ایران به خیابان آمده‌اند ممکن است نخواهند در زیر نام شعارهایی علیه یک گروه یا شخص خاص شناخته شوند. این وضعیت به منزله از دست دادن ظرفیت تجمعات است.
رهبر انقلاب بارها بر اهمیت شور و تنوع در تجمعات خیابانی تأکید کرده‌اند. برای دعوت از تمامی طیف‌های اجتماعی به تجمعات، ضروری است که فضای تجمع برای همه مشارکت‌کنندگان امن و قابل قبول باشد. دعوت به حضور مردم در حالی موثر خواهد بود که زبان تجمع به سمت ادبیات خاصی گرایش نداشته باشد.
نویسنده این مقاله همچنین متذکر می‌شود که بازگرداندن افرادی که از تجمعات فاصله گرفته‌اند، بدون رفع فضاهای رادیکال و حذف موضع‌گیری‌های سیاسی تونل‌زنی، غیرممکن است. تجمعی که باید به یک حرکت ملی بدل گردد، نباید به صحنه محاکمه سیاسی تبدیل شود.
سرمایه اجتماعی نظام زمانی آسیب می‌بیند که صداهای شنیده شده از تریبون‌ها تنها نماینده یک گروه خاص باشند. عده‌ای در تلاش‌اند تا حضور همگان را پشت سر مواضع خود پنهان کنند. این انتقاد متوجه گروه‌های خاصی از جمله حزب شریان و رسانه‌های وابسته به جبهه پایداری است که در ایجاد فضای سیاسی در تجمعات نقش دارند.
در نهایت، ضرورت دارد که محور تجمعات حول محورهایی چون اصل نظام، رهبری و استقلال ایران باشد. اختلاف نظرها درباره مسائل اجتماعی و سیاسی بهتر است در فضاهای دیگر مطرح شود تا دایره همبستگی مردم تنگ نشود. در وضعیتی که دشمنان چشم به شکاف‌ها دوخته‌اند، تجمعاتی که بجای ایجاد اتحاد، سبب تفتیش اختلافات شوند، به نظر نمی‌آید موفق به خدمت به امنیت و آینده کشور شوند. برخی فعالان سیاسی به نظر می‌رسد که این خطرات را نادیده می‌گیرند و همچنان در تلاش برای حذف رقبا هستند.
