احمد زیدآبادی در یک یادداشت جدید که در کانال تلگرامی‌اش منتشر کرده است، به بررسی وضعیت اجتماعی فرانسه و تمایل این کشور به انقلاب پرداخته است. او با عنوان «فرانسوی‌های انقلاب‌خو!» به بیان دیدگاه‌های خود درباره رفتارهای اجتماعی شهروندان فرانسوی پرداخته و آنها را افرادی با علاقه خاص به انقلاب معرفی کرده است.
زیدآبادی به این نکته اشاره می‌کند که فرانسوی‌ها به طور مداوم در خیابان‌ها حاضر شده و به تظاهرات می‌پردازند، حتی در زمان‌هایی که این رفتار به درگیری با پلیس و آسیب به اموال عمومی منجر می‌شود. او این وضعیت را به یک عادت تبدیل شده تشبیه می‌کند که به نظر می‌رسد در جوهره اجتماعی آنها گنجانده شده است.
وی با یادآوری انقلاب کبیر در اواخر قرن ۱۸، به شعارهای این انقلاب مانند آزادی، برابری و برادری اشاره کرده و در عین حال بر تناقض‌های آن تأکید می‌کند؛ چرا که انقلابیون در عمل به تیغ گیوتین روی آوردند و بسیاری را به آن سرنوشت دچار کردند. زیدآبادی به کتاب “خدایان تشنه‌اند” اثر آناتول فرانس نیز اشاره دارد که توصیفی از دوران ترور و وحشت پس از انقلاب کبیر ارائه داده است.
در نهایت، او به نقش ناپلئون در پایان دادن به این انقلابی‌گری و تأسیس امپراتوری خود اشاره می‌کند.
