### تحولات سیاسی در ونزوئلا: پایان عصر مادرو یا آغاز دورهای جدید؟
در روز شنبه، سوم ژانویه 2026، به نظر میرسد تحولاتی در ونزوئلا رونق گرفته که میتواند به 25 سال سلطه نظامی-سیاسی “چاوز _ مادرو” پایان دهد. آیا این تغییرات به دگرگونی سیاستهای اقتصادی و بینالمللی در یکی از بزرگترین کشورهای غنی از منابع نفتی در نیمکره غربی منجر خواهد شد؟ آیا پس از کنار رفتن چاوز، ساختار سیاسی این کشور تغییر خواهد کرد، در حالی که فضای سیاسی آن تا حد زیادی به همان شکل باقی مانده است؟
بر اساس برنامههای دولت “دونالد ترامپ”، به نظر نمیرسد تمرکز اصلی بر استقرار دموکراسی در ونزوئلا باشد. بلکه هدف واضحتر تبدیل این کشور به دولتی هماهنگ با منافع ایالات متحده است. دولت ترامپ به وضوح اعلام کرده که بار دیگر شرکتهای نفتی آمریکایی به عنوان بازیگران کلیدی در ثروت ونزوئلا مطرح خواهند شد، و به رغم ادعای معاون مادرو، “دلسی رود ریگز”، واشنگتن سیاستهای دولت این کشور را تحت نظر خواهد داشت.
تحولات اخیر نشان میدهد که مخالفان نظام مادرو به رهبری “ماریا کورینا ماچادو” ممکن است همچنان در حاشیه قرار گیرند تا آیندهای نامشخص را در انتظار بکشند. فرایند برگزاری انتخابات آزاد به شکلی نامعلوم درآمده و هرگونه مخالفت با سیاستهای واشنگتن میتواند با واکنشهای نظامی مواجه شود. آیا این نشانهای از بازگشت به عصر امپریالیسم در نیمکره غربی است؟
اگرچه دولت ترامپ ممکن است بر این باور باشد که نفوذ خود در ونزوئلا تحقق یافته، اما واقعیتها همیشه بهصورتی غیرمنتظره رخ میدهند. مهمترین متغیر در این تحولات، دیدگاه مردم ونزوئلا است که نمیخواهند پس از قرنها مبارزه برای استقلال، دوباره تحت سلطه خارجی قرار گیرند. در حالی که وعدههای اقتصادی ترامپ جذاب به نظر میرسند، کاستیهای جدی در حذف نیاز به توسعه پایدار و دموکراسی وجود دارد.
اقدامات نظامی موجود علیه مادرو بهانهای تازه در مواجهه با درخواستهای مردم برای برگزاری انتخابات آزاد و پیگیری دموکراسی است. سرخوردگی عمومی بهویژه در آمریکای لاتین میتواند موجب جرقهزدن موج جدیدی از تلاشهای استقلالطلبانه شود.
تبدیل نظام سیاسی ونزوئلا از یک رژیم آوانگارد به نظامی تحت نفوذ غرب، تغییر مطلوبی برای مردم این کشور نیست. این سؤال باقی میماند که آینده ونزوئلا به کدام سمت خواهد رفت؟
