وبسایت خبری
خبردونی

نبویان؛ نماینده‌ای که به شکلی بارز، جلوه‌هایی از سعید جلیلی را به نمایش گذاشته است/ خاتمه آرامش پس از سفر به اسلام‌آباد و بازگشت به وضعیتی معمولی/ افشاگر یا پخش کننده اخبار نادرست؟!

نبویان؛ نماینده‌ای که به شکلی بارز، جلوه‌هایی از سعید جلیلی را به نمایش گذاشته است/ خاتمه آرامش پس از سفر به اسلام‌آباد و بازگشت به وضعیتی معمولی/ افشاگر یا پخش کننده اخبار نادرست؟!

**خبرآنلاین:** محمود نبویان، نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، در روزهای اخیر به یکی از چهره‌های جنجالی‌تر در عرصه سیاسی ایران تبدیل شده است. از زمان آتش‌بس میان ایران و آمریکا، او به طور مکرر با اظهارات خود در صدر اخبار قرار گرفته و به نظر می‌رسد در تلاش است تا نقش محوری‌تری در اردوگاه دلواپسان ایفا کند.

کارنامه نبویان، مشابه با هم‌جناحی‌هایش، نشان‌دهنده رویکردهایی است که تحت عناوینی چون «دلواپس» و «مذاکره‌ناپذیر» شناخته می‌شوند. او بیشتر به عنوان نماینده مصباح یزدی و سعید جلیلی شناخته می‌شود؛ افرادی که فعالیت‌های سیاسی‌شان به شدت انتقادی بوده و نتایج ملموسی جز مقابله با تصمیمات کلان کشور را در پی نداشته‌اند. در حالی که جلیلی تشکیل دولت در سایه را بر عهده دارد، نبویان نیز با تولید جزوات متعدد در خصوص مدیریت کشور به نامزدهای انتخاباتی پیوسته است؛ اما همچنان جایگزینی جدی برای مذاکرات ارائه نکرده است.

**بازگشت سهل‌انگارانه به رفتارهای قبلی**

نبویان پس از سفر به پاکستان به عنوان عضوی از تیم مذاکره‌کننده، به نظر می‌رسید که تمرکز خود را روی مهار انتقادات معطوف کرده باشد. اما رفتارهای او نشان داد که به سرعت به شیوه‌های پیشین خود بازگشته است و به انتقاد از دیپلماسی و دیپلمات‌ها ادامه داد. او مذاکرات را یک فرصت از دست رفته برای ایران توصیف کرد و تاکید کرد که این اقدامات بیشتر منجر به تحمیل خسارت به کشور می‌شود.

**اختلاف‌افکنی در تیم مذاکرات**

نبویان در ادامه راهبرد خود، سعی کرد تا تفرقه در تیم مذاکره‌کننده ایجاد کند. او با انتقاد از وجود افرادی با سابقه بدعهدی در تیم مذاکره، از قالیباف خواست که آن‌ها را از مذاکرات کنار بگذارد. در عین حال، او عملکرد قالیباف را در راستای حفظ منافع نظام مثبت ارزیابی کرد و مدعی شد که برخی سیاستمداران به دنبال توافقی بودند که به نفع آمریکا باشد.

این رفتارها و اظهارات نشان از تلاش‌های مداوم نبویان برای افزایش نفوذ خود و ادامه موضع‌گیری‌های تند بر اساس رویکردهای سخت‌گیرانه دارد.### فیک‌نیوز یا افشاگری؟

با نزدیکی احتمالی ایران و آمریکا به توافق، فعالیت‌های تخریبی محمود نبویان شدت یافته است. او ادعا کرده که تیم مذاکره‌کننده امتیازاتی در مورد تنگه هرمز واگذار کرده و قصد دارد وضعیت این تنگه را به قبل از جنگ ۴۰ روزه بازگرداند. نبویان تأکید کرده که تیم مذاکره‌کننده از خطوط قرمز رهبری عبور کرده و پرسشی مبنی بر مدیریت ایران در تنگه هرمز مطرح کرده است. او همچنین مدعی شده که ایران باید از شناورهای غیرنظامی عوارض دریافت کند، در حالی که آمریکا پیشنهاد کرده بدون عوارض این مسئله حل شود. این اظهارات با واکنش امیرحسین یزدان‌پناه، عضو کمیته رسانه‌ای تیم مذاکره‌کننده ایران مواجه شد که این ادعاها را رد کرد و بر عدم بازگشت وضعیت تنگه هرمز به حالت قبلی تأکید کرد.

### انتقادات تندروها و واکنش رسانه‌ها

در ادامه، نبویان که تفاهم احتمالی بین دو کشور را خسارت‌بار دانسته، به افشای مکاتبات محرمانه رهبری در تلویزیون پرداخت که واکنش تند رسانه‌ها را به همراه داشت. صداوسیمای جمهوری اسلامی در پاسخ به این اقدام نبویان، صحبت‌های او را قطع کرد، و مدیرکل برنامه نیز استعفا داد. این رسانه، اقدام نبویان را غیرقانونی خواند و اعلام کرد که از طریق مراجع قضایی پیگیری خواهد شد.

نبویان اما از شدت انتقادات کمی عقب‌نشینی نکرد و در فضای مجازی به دیپلمات‌ها هشدار داد که هنوز پیش‌شرط‌های مذاکرات به‌ویژه در مورد آزادی پول‌های ایران و خروج رژیم صهیونیستی از لبنان محقق نشده است. او تصریح کرد که مطالبه‌ها از مسئولان مذاکرات ادامه خواهد داشت.

### هشداری از سوی نبویان

در جدیدترین واکنش خود، نبویان به توییت حسام‌الدین آشنا، مشاور رئیس‌جمهور پیشین، که به خطر تفرقه اشاره داشت، واکنش نشان داد و به خطر کودتا اشاره کرد. او در توییتی نوشت: «آیا کودتایی در راه است؟»

### نقد بر ناکارآمدی

این اظهارات و دیگر اقدامات مشابه نبویان، هرچند در جهت حفظ جایگاه سیاسی او طراحی شده، اما پرسش‌هایی درباره راهکارهای جایگزین وی و هم‌فکرانش پیش می‌آورد. تا کنون، او و هم‌جناحی‌هایش هیچ پیشنهادی برای جایگزینی انتقادات خود ارائه نداده‌اند. همچنین، به برنامه‌های حجیم انتخاباتی سعید جلیلی که در مباحثات انتخاباتی مطرح می‌شود، توجهی نمی‌شود و مشخص نیست آیا این برنامه‌ها کاربردی فراتر از مناظره دارند یا خیر. به نظر می‌رسد که مسئله بیشتر به دسترسی به قدرت‌ است نه پرداختن به مذاکرات.

پیوندها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *