به گزارش خبرآنلاین، تابناک اعلام کرد که در دو هفته نخست دیماه، موج اعتراضی از سوی اصناف و کسبه به دلیل تبعات ناشی از سیاستهای اقتصادی و حذف ارز ترجیحی شکل گرفت و به وضعیت “گسست امنیتی” در کشور منجر شد. با این حال، سخنرانی رهبر انقلاب در ۱۳ دیماه، به حمایت از اعتراضات بازار و گفتگوها میان دولت و اصناف منجر گردید و از ۱۴ دی به بعد، اعتراضات میدانی کاهش یافت.
از ۱۵ دی به تدریج، اصناف دیگر نیز در روند گفتگو با دولت وارد شدند و موج اصلی اعتراضات تا عصر ۱۶ دی فروکش کرد. اما سپس، همکاری عناصر بیوطن و سازماندهیهای اسرائیل به وقوع دو روز ناآرامی در تاریخ ۱۸ و ۱۹ دیماه انجامید.
حوادث دیماه به شکل عجیبی به “واژگونهخوانی” دچار شد و رسانههایی به روایتسازی در مورد ریشههای این اعتراضات پرداختند. علیرغم اینکه خود دولت پذیرفته بود که اعتراضات به دلیل قطع ارز ترجیحی است، برخی رسانهها به سمت متهم کردن دستگاههای اجرایی، به ویژه وزارت نفت، رفتند.
حالا، پس از گذشت هفت ماه از این حوادث، واکنشهای مشابهی از سوی برخی رسانهها و نمایندگان مجلس، به ویژه از جناحهای مختلف سیاسی مشاهده میشود که دولت و وزارت نفت را مقصر حوادث دیماه معرفی میکنند. این همصدایی، بخصوص از جانب نمایندگان نزدیک به جناحهای تندرو و اصلاحطلب، در نوع خود نادر است.
این رسانهها به دنبال پاسخ به این سؤالات نیستند که آیا در شرایط مشابه گذشته، مانند حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی، کشور به آشوب کشیده شده بود؟ همچنین، آیا مشکلات در وصول درآمدهای نفتی در گذشته به این سطح از ناآرامی منجر شده؟
این روایتسازی میتواند مشکوک باشد؛ چرا که عوامل موثر در وقایع دیماه نادیده گرفته شده و دو مسئله اعتراضات و ناآرامیها به هم مرتبط شدهاند، و انگشت اتهام به سوی دولت و دستگاههای اجرایی نشانه رفته است. این سوال مطرح میشود که چرا این اتحاد در روایتسازی غلط در حال شکلگیری است و این موضوع چه تبعاتی خواهد داشت. با توجه به واکنشهای داخلی، به نظر میرسد که خطر فراموشی دشمن مشترک ایران، یعنی اسرائیل، در میانه تنشهای داخلی جدی است.
17302
