**به گزارش خبرآنلاین،** تجمع بزرگ هواداران نیما تکیدو در نگاه اول ممکن است به عنوان تنها دیداری از یک شخصیت محبوب در فضای مجازی به نظر برسد، اما فاطمه کاظمی خالدی، روانپزشک، بر این باور است که این حضور جمعی دارای ابعادی عمیقتر است و انگیزه افراد را نمیتوان تنها به علاقه به یک اینفلوئنسر نسبت داد.
کاظمی خالدی در توضیح رابطه نوجوانان با گروه همسالان خاطرنشان میکند که در سنین نوجوانی، افراد به دنبال استقلال بیشتری هستند و نسبت به ارزشهای اجتماعی گروه همسالان خود حساستر میشوند. بنابراین، شکلگیری گروههایی پیرامون یک چهره مجازی پدیدهای غیرمعمول نیست.
او معتقد است این ارتباط مخاطبان با اینفلوئنسرها دو جنبه دارد؛ از یک سو، ممکن است فرد با تصویری آرمانی رو به رو شود و از سوی دیگر، احساس کند که زندگی این شخصیت شباهتهایی به زندگی او دارد و میتواند به اندازه او موفق باشد. این نزدیکی در ادراک میتواند نوعی از ارتباط متفاوت را نسبت به ستارههای سنتی ایجاد کند.
کاظمی خالدی ادامه میدهد افرادی که مدتها به دنبال یک اینفلوئنسر بودهاند، به تدریج زبانی و معنای مشترکی مییابند و در واقع، شبکهای از ارتباطات و معانی شکل میگیرد. هنگامی که این شیوه تماسی به تجمعهای واقعی تبدیل میشود، اعضای شبکه مجازی میتوانند برای اولین بار در یک محیط واقعی کنار یکدیگر قرار بگیرند.
این روانپزشک تأکید میکند که مشکل تنها مربوط به نوجوانان نیست، هرچند که شدت این رفتار در این گروه سنی بیشتر مشاهده میشود. شرایط اجتماعی نیز میتواند نیاز به تعلق را بیشتری کند. او به دورههایی اشاره میکند که نوجوانان به دلیل شرایط بحرانی طولانی مدت از تحصیل محروم بودند و میگوید که کاهش حضور در محیطهای اجتماعی میتواند فرد را به جستوجوی تجربیاتی نو سوق دهد.
در نهایت، کاظمی خالدی بیان میکند که هزاران نفر که برای دیدار نیما تکیدو گرد هم آمدند، صرفاً به خاطر تماشا یک چهره مشهور نبودند؛ آنها در جستوجوی گروهی بودند که در آن احساس تعلق و همسانی کنند، زبانی مشترک داشته و تجربهای جمعی را به اشتراک بگذارند.
