به گزارش خبرآنلاین، سیمین کاظمی، جامعهشناس و پژوهشگر در حوزه زنان، در گفتوگویی پیرامون پرونده پژمان جمشیدی، به بررسی بازتابهای اجتماعی این موضوع پرداخت. او اظهار داشت که در این نوع پروندهها، سوالاتی از شاکی مانند «چرا به آن مکان رفتی؟» یا «چرا این تصمیم را گرفتی؟» مطرح میشود، در حالی که تمرکز باید بر روی ارزیابی ادعا و پیگیری عادلانه باشد.
کاظمی این وضعیت را مصداقی از «سرزنش قربانی» برشمرد و اشاره کرد که در جوامعی با نابرابری جنسیتی، به جای محاکمه متهم، زن آسیبدیده ممکن است به دلیل رفتار یا انتخابهایش مورد قضاوت قرار گیرد.
در خصوص پرونده پژمان جمشیدی، این پژوهشگر تاکید کرد که بیان روایت شاکی به معنی مجرم شناختن متهم نیست و پروسه قضایی باید به صورت مستقل انجام شود. او خاطرنشان کرد که اصول برائت و حق دفاع متهم باید مورد احترام قرار گیرد، اما این اصول نباید به قیمت نادیده گرفتن تجارب زنان یا سختتر شدن مسیر دادخواهی آنان باشد.
کاظمی همچنین به تاثیر افراد مشهور در شکلگیری افکار عمومی اشاره کرد و بیان داشت که شهرت ممکن است بر نحوه حمایت برخی از افراد از چهرههای محبوب تاثیر بگذارد.
او معتقد است که جامعه برای برخورد عادلانه با چنین قضایا نیاز به کاهش سوگیریهای جنسیتی و افزایش توانایی شنیدن روایت قربانیان خشونت دارد، بدون آنکه این مساله به اشتباه با صدور حکم قضایی درباره متهم مرتبط شود.
برای مطالعه بیشتر، میتوانید متن کامل این گفتوگو را اینجا بخوانید.
