به گزارش خبرآنلاین، بیماران هموفیلی که به داروی فاکتور ۱۳ نیاز دارند، به دلیل تحریمها با کمبود این دارو مواجه شدهاند و به ناچار به استفاده از روشهای درمانی قدیمی و جایگزین روی آوردهاند.
طبق گزارشی از ایسنا، مسئولان بیان کردهاند که این کمبود به صورت سراسری وجود دارد و مختص یک شهر یا استان خاص نیست. در استان خراسان رضوی تنها یک مرکز تخصصی برای درمان بیماران هموفیلی وجود دارد و تنها یک داروخانه توزیعکننده این دارو نیز در همین مرکز واقع شده است.
بیماران هموفیلی اعلام کردهاند که از چهارماه پیش با این کمبود دست به گریبانند. مدیر کانون هموفیلی گفته است که ذخیره اورژانسی این دارو نیز از یک ماه پیش تمام شده و مشکل اصلی ناشی از تاثیر غیرمستقیم تحریمها بر فرآیند ورود دارو به کشور است.
اگرچه داروها و مواد غذایی هرگز جزء تحریمهای بینالمللی نبودهاند، اما گزارشهایی از مشکلات دسترسی به داروها، بهویژه کمبود فاکتور ۱۳ که وارداتی است، منتشر شده است.
مدیر کانون هموفیلی خراسان رضوی تاکید کرد که در این استان بیش از ۱۵۰۰ بیمار هموفیلی وجود دارد. وی توضیح داد که کمبود فاکتورهای انعقاد خون میتواند به هموفیلی منجر شود و عمده بیماران با کمبود فاکتور ۸ مواجهاند.
عالیمقام، مدیر کانون هموفیلی، همچنین بیان کرد که کمبود فاکتور ۱۳ باعث خونریزیهای خطرناک در مغز میشود و نیاز به درمان فوری دارد. وی اشاره کرد که در خراسان رضوی حدود ۴۰ تا ۵۰ بیمار فاکتور ۱۳ وجود دارد که تحت درمان تخصصی قرار دارند.
وی تصریح کرد که تامین دارو بر عهده سازمان غذا و دارو است و از نظر پیگیری این سازمان مشکلی وجود ندارد، اما کمبود فاکتور ۱۳ متاثر از مشکلات بینالمللی و تحریمها در فرآیند واردات دارو است.
عالیمقام تاکید کرد که اگرچه ارز مربوط به این دارو تامین شده، اما مشکلات مالی از ورود آن جلوگیری کرده و با پایان ذخیره اورژانسی، بیماران اکنون با کمبود شدید مواجهاند.
به گفته وی، پزشکان در حال حاضر به درمانهای جایگزین روی آوردهاند، اما این درمانها نمیتوانند اثرگذاری مطلوب را داشته باشند.**خبر: ادامه کمبود داروی فاکتور ۱۳ و چالشهای درمانی بیماران خاص**
مدیر کانون هموفیلی خراسان رضوی اعلام کرد که درحالیکه برای برخی بیماران، مانند بیماران فاکتور ۸، داروها از شرکتهای داخلی تأمین میشود، نگرانی اصلی به کمبود داروی فاکتور ۱۳ و هیومیت برمیگردد. وی نقش رسانهها را در ارتباط با مشکلات بیماران حیاتی دانست و از آنها خواست تا دغدغههای این افراد را به مسئولان منتقل کنند.
این مدیر همچنین از قطع تسهیلات وام بیماران خاص از سوی بانک مرکزی در دو سال اخیر گلایه کرد و تأکید کرد که این وام میتواند به رفع مشکلات مالی بیماران کمک کند، بهخصوص برای بیمارانی که نیاز به جراحی تعویض مفصل دارند. او افزود که روند کنونی برای تامین هزینههای این عمل بسیار زمانبر است و بدون این وام، بیماران با مشکلات جدی مواجه هستند.
عضو هیات مدیره انجمن تأمین داروهای خراسان رضوی نیز بر لزوم تأمین داروی فاکتور ۱۳ تأکید کرد و توضیح داد که این فاکتور به عنوان یکی از عوامل کلیدی در فرآیند انعقاد خون شناخته میشود. وی در ادامه به مشکلات ناشی از کمبود این دارو اشاره کرد که منجر به استفاده از درمانهای جایگزین مانند Fresh Frozen Plasma (FFP) و کرایو شده است. این درمانها چالشهای خاص خود را دارند و ممکن است عوارض جدی مانند نارسایی قلبی و خطر عفونتهای خونی را به همراه داشته باشند.
معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی مشهد اعلام کرد که از مهرماه ۱۴۰۴ داروی فاکتور ۱۳ در این دانشگاه توزیع نشده و این کمبود یک مشکل کشوری است.
در نهایت، کارشناسان به این نتیجه رسیدند که اتکا به درمانهای جایگزین نمیتواند بهعنوان یک راهحل پایدار تلقی شود و نیاز به سرمایهگذاری و برنامهریزی دقیق برای حل این مشکلات ضروری است.**کمبود داروی فاکتور ۱۳؛ چالشی سراسری در سیستم پزشکی کشور**
مدیر درمان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشکل کمبود داروی فاکتور ۱۳ را به عنوان یک مسئله وزارتخانهای و عمومی معرفی کرد و تصریح کرد که سازمان غذا و دارو مسئولیت اصلی این موضوع را بر عهده دارد و دانشگاه علوم پزشکی در این زمینه محدودیتهای زیادی دارد.
وی در مورد عوارض احتمالی ناشی از استفاده از درمانهای جایگزین و قدیمی بیان کرد که هرچند درمانهای جدید میتواند اثرگذاری بیشتری داشته و زمان درمان را کاهش دهد، این امر به معنای غیرقابل استفاده شدن روشهای پیشین نیست. او همچنین اشاره کرد که روشهای قدیمی ممکن است زمان بیشتری برای نتیجهگیری نیاز داشته باشند، اما هنوز هم تأثیرات مطلوبی دارند.
بیماران دارای شرایط خاص و صعبالعلاج همواره با چالشهای خاص خود مواجه هستند و این مشکلات با کمبود دارو و دیگر مسائل به شدت تشدید میشود. این وضعیت میتواند به شدت بر کیفیت زندگی آنها تأثیر بگذارد.
تحریمها به طور غیرمستقیم بر زندگی روزمره تأثیر میگذارند. اگرچه به نظر نمیرسد که این تحریمها مستقیماً شامل غذا و دارو شوند، اما واقعیتها نشان میدهد که تأمین برخی از داروهای وارداتی با مشکلات زیادی مواجه شده و این امر به سختیهای بیماران خاص افزوده است. از این رو، مسئولان میبایست برای حل این معضل به دنبال راهکارهای مؤثر باشند تا بیماران در فرایند درمان و تأمین دارو به ویژه تحت فشار قرار نگیرند.
