به گزارش خبرآنلاین، روزنامه اطلاعات اعلام کرد که موضوع حذف ارز ترجیحی دارو در ماههای اخیر به یکی از مباحث داغ تبدیل شده و هنوز توافقی در مورد تعیین تکلیف آن وجود ندارد. این در حالی است که بیماران تحت فشارهای ناشی از افزایش قیمت و دشواریهای دسترسی به دارو قرار دارند.
وزارت بهداشت و سازمان برنامه و بودجه تأکید کردهاند که ارز ترجیحی دارو هنوز حذف نشده و در صورت تغییر، این مسئله از طریق بیمهها جبران خواهد شد. با این حال، فعالان حوزه دارو اذعان دارند که شرایط بازار خلاف این اظهارات را نشان میدهد؛ به طوری که قیمتها به شدت افزایش یافته و داروهایی که قبلاً قیمت مناسبی داشتند، اکنون چندین برابر شدهاند. با وجود تأمین مالی بیمهها، فرآیند خرید دارو همچنان پیچیده و وقتگیر است و این موضوع میتواند به کمبود محسوس دارو منجر شود.
کمبود دارو آسیبدیدگان جدیدی نیست و به مشکلاتی چون اختلال در تولید و توزیع مربوط میشود. بر اساس گزارشهایی از داروخانهها، بیش از ۲۰۰ نوع دارو با درجات مختلف کمبود روبرو هستند. این کمبودها به ویژه موارد مصرفی بیمارستانی و عمومی را تحت تأثیر قرار داده و بیماران برای تهیه دارو به مشکل برمیخورند و بعضاً مجبور به تغییر دارو میشوند که این تغییرات همیشه بیخطر نیستند.
داروهای خارجی که مشابه داخلی دارند، دیگر ارز یارانهای دریافت نمیکنند و به همین علت با افزایش قیمت مواجه شدهاند. به عنوان نمونه، بیماران زیادی برای پیدا کردن داروی «آسنترا» به زحمت میافتند و گاهی یافتن حتی چند ورق از این دارو میتواند آرامش آنها را حفظ کند.
این واقعیتها نشاندهنده نگرانیهای عمیقتری است که هیچ آمار و گزارشی قادر به انتقال آن نیست. بیماران خاص و صعبالعلاج روز به روز با نگرانی تأمین داروی خود دست و پنجه نرم میکنند، و متأسفانه برخی از آنها به دلیل کمبود و گرانی دارویی جان خود را نیز از دست میدهند.
دولت اعلام کرده که در حال حاضر برنامهای برای حذف ارز دارو ندارد و آن را کالایی استراتژیک میداند، با این حال، حرکت به سمت تکنرخی شدن ارز موجب بروز نگرانیهایی درباره تأمین دارو در آینده شده است. کارشناسان پیشبینی میکنند که اگر حذف ارز ترجیحی به طور کامل اجرایی شود، قیمتها به طرز چشمگیری افزایش خواهد یافت و ممکن است حتی حمایت بیمهای موجود نیز نتواند فشارهای ناشی از آن را جبران کند.
علیرغم اینکه برخی کارشناسان حذف ارز ترجیحی را در درازمدت به نفع اقتصاد ملی میدانند، تجارب نشان داده که اجرای این سیاست نیازمند تنظیم دقیق و تسهیل فرآیندهاست تا از فشار بر بیماران کاسته شود.
در نهایت، اگر این موضوع با نگاهی انسانی و تمرکز بر تجربیات واقعی بیماران مورد بررسی قرار گیرد، میتوان راهحلهای مؤثری برای کمبود دارو و تثبیت قیمتها ارائه کرد.
