نادیا زکالوند: استرسهای روانی و احساسی مانند فشارهای محیط کار و چالشهای روزمره، ممکن است سبب بروز حملات هراس در افراد شود. گاهی اوقات افراد به حدی مضطرب میشوند که در غیاب هرگونه تهدید واقعی نیز، دچار حملات اضطرابی میگردند. زمانی که یک شخص دچار حمله هراس میشود، تغییرات فیزیولوژیکی زیر در بدن او رخ میدهد:
۱. چشمها
در حین یک حمله هراس، مردمک چشمها گشادتر میشود تا نور بیشتری به شبکیه برسد. این وضعیت موجب میشود تا فرد در محیطهای کمنور بهتر ببیند و بتواند سریعتر واکنش نشان دهد.
۲. مغز
در حین حمله، مغز فرد به سرعت بر روی منبع تهدید متمرکز میشود و همین امر منجر به ایجاد دید تونلی می گردد. به عبارت دیگر، فرد تنها بر روی آنچه در مقابل اوست تمرکز میکند و جزئیات محیط اطراف را نمیبیند.
۳. قلب
ضربان قلب در افراد مضطرب به شدت افزایش مییابد و قفسه سینه به طور قابل ملاحظهای بالا و پایین میشود. جریان خون به طور محسوسی افزایش یافته و فرد ممکن است صدای حرکت آن را در گوش خود بشنود.
۴. معده
خون به سمت بخشهای دیگر بدن که برای مقابله ضروری هستند منتقل میشود، که این فرایند میتواند باعث احساس تهوع در فرد گردد.
۵. پاها
در زمان بروز حمله هراس، سیستم گردش خون و اعصاب پاها را برای فرار آماده میکنند و در غیاب یک تهدید واقعی، عضلات پاها ممکن است شروع به لرزیدن کنند.
۶. پوست
هنگام یک حمله هراس، بدن شروع به تعریق میکند تا دمای اضافی ناشی از واکنش سریع را کاهش دهد. در عین حال، موهای بدن ممکن است به حالت ایستاده درآیند که به فرد احساس بزرگتر بودن میدهد، هرچند این موضوع در انسانها اهمیت کمتری دارد نسبت به حیوانات.
علائم حمله هراس و شیوههای مقابله با آن
اینفوگرافیک زیر به بررسی علائم حملات هراس و راهکارهای مناسب برای مقابله با آنها پرداخته است:
منابع:
sciencefocus
wyhealthiertogether
