**میدان امام علی(ع) اصفهان؛ چالشها و ضرورتهای احیا**
به گزارش خبرآنلاین، میدان امام علی(ع) در اصفهان به عنوان یکی از بزرگترین طرحهای شهری دهههای اخیر، با هدف بازیابی هویت تاریخی میدان کهن «عتیق» در قلب بافت تاریخی این شهر اجرا شده است. با گذشت بیش از یک دهه از بهرهبرداری آن، این میدان هنوز نتوانسته است جایگاه اجتماعی و اقتصادی سابق خود را احیا کند. پروژهای که از سال ۱۳۸۸ آغاز و تا سال ۱۳۹۲ به اتمام رسید، با وجود نزدیکی به آثار تاریخی همچون مسجد جامع عتیق و بازار بزرگ، هنوز نتوانسته مورد اقبال شهروندان و گردشگران قرار گیرد.
میدان امام علی(ع) که پیشتر به نامهای میدان کهنه و سبزهمیدان شناخته میشد، از مراکز کلیدی دادوستد اصفهان به شمار میرفت. با اجرای طرحی که به «جراحی گسترده شهری» تشبیه میشود، این میدان بخش عمدهای از رونق خود را از دست داد. در حال حاضر، از میان حدود ۱۴۰ واحد تجاری، نزدیک به ۴۰ مغازه همچنان غیرقابل بهرهبرداری ماندهاند و فضای میدان به معنای واقعی خالی و بیتحرک است.
کارشناسان اجتماعی و شهری عوامل متعددی را در وضع کنونی این میدان مؤثر میدانند. دکتر رضا اسماعیلی، جامعهشناس، بیان میکند که این میدان نتوانسته پیوندهای اجتماعی لازم را شکل دهد و کاهش تعاملات اجتماعی، آن را از نقش مرکزیتی مردمیاش دور کرده است. وی به نارضایتی کسبه از فرایند تملک، بیتوجهی به باورهای مذهبی و فرهنگی و عدم تعریف کاربریهای اجتماعی و فرهنگی مناسب اشاره میکند.
از طرف دیگر، کارشناسان شهرسازی نیز ضعفهای جدی در طراحی و اجرای این پروژه را مورد تأکید قرار میدهند. دکتر شیرین طغیانی، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد نجفآباد، این طرح را از جمله طرحهای «از بالا به پایین» میداند که بدون مطالعات عمیق اجتماعی و فرهنگی پیادهسازی شده است. او تأکید میکند که این میدان از نظر ساختاری، بیشتر به یک تقلید سطحی از میدان نقش جهان شباهت دارد و به همین دلیل نتوانسته حیات شهری پایداری ایجاد کند.
با این حال، کارشناسان بر این باورند که میدان امام علی(ع) باید احیا شود. به منظور بازسازی این میدان، نیاز است به بازنگری کاربریها، جلب رضایت کسبه و توجه به حقوق مادی و معنوی ذینفعان پرداخته شود. ایجاد نقشهای تازهای همچون میزبانی رویدادهای فرهنگی و مذهبی میتواند راهی باشد برای تبدیل این میدان به بخشی زنده از هویت تاریخی و معاصر اصفهان.
