به گزارش خبرآنلاین، وضعیت اقتصادی ناپایدار و ناکارآمدی سیاستهای حمایتی موجب شده است تا متروی تهران به مکان اصلی معیشت بسیاری از نابینایان تبدیل شود. این فضا دیگر صرفاً یک محل عبور نیست، بلکه به مرکز تجمع افرادی تبدیل شده است که از مناطق مختلف کشور به امید یافتن درآمد به پایتخت روی آوردهاند. افزایش شمار نابینایان در مترو به دلیل مختل شدن چرخه اشتغال و ناکافی بودن مستمریهای حمایتی رخ داده است.
یکی از این نابینایان، محمد ۲۸ ساله از شیروان است که برای فراهم آوردن هزینههای زندگی، ۹۰۰ کیلومتر را به سمت تهران طی کرده است. او با وجود تحصیلات و تلاش برای اخذ وام اشتغال از بهزیستی، به دلیل موانع اداری و کمبود فرصت شغلی، ناچار به ترک hometown خود شده است. مشکلات خانوادگی، فقر و نگرانی از آسیبهای اجتماعی از جمله عواملی هستند که او را به این سفر سوق دادهاند. محمد اکنون در مترو با نواختن فلوت درآمد کسب میکند و با وجود مشکلات و ناامنیها، برای تأمین هزینههای زندگی و اجاره تلاش میکند.
او تنها نیست و نابینایان دیگری از اصفهان، خوزستان و سایر نقاط کشور نیز به تهران آمدهاند. آنها در مترو به نوازندگی یا دستفروشی مشغول هستند. بسیاری از این افراد تحصیلکردهاند، اما به علت نبود فرصتهای شغلی، به شغلهای غیررسمی رو آوردهاند. محسن، جوان نابینایی از خوزستان، به خاطر مشکلات مالی از ادامه تحصیل بازمانده و اکنون در مترو ساز میزند، درحالیکه مجتبی، نابینای دیگری، تصور میکند دستفروشی در مترو تنها راهی است که در اختیار او قرار دارد و مترو را نشانهای از ناکامی در سیاستهای حمایتی میداند.
مدیرعامل شبکه ملی نابینایان کشور با تأکید بر این وضعیت، بحران بیکاری نابینایان را جدیتر از دیگر گروههای دارای معلولیت میداند و به ضعف ساختاری سازمان بهزیستی در زمینه اشتغال و آموزش مهارتهای لازم انتقاد میکند. او بیان میکند که عدم سیاستگذاری مؤثر، کمبود مشوقها برای بخش خصوصی و سیستم بروکراتیک سازمان بهزیستی موجب شده است نابینایان نتوانند سهمی مؤثر از بازار کار داشته باشند.
