به گزارش خبرآنلاین، احساس گذر زمان در کودکی بهویژه در مواقعی مانند تولد یا تعطیلات تابستانی، به کندی میگذشت، اما با ورود به بزرگسالی، سپری شدن روزها و سالها به سرعت بیشتری حس میشود. این موضوع موجب طرح سؤالی قدیمی در میان محققان شده است: چرا در سنین بالاتر، احساس گذر زمان افزایش مییابد؟
آدریان بیجان، استاد مهندسی مکانیک در دانشگاه دوک، در تحقیقی که در سال ۲۰۱۹ در نشریه European Review منتشر شد، به بررسی این مساله پرداخت. براساس توضیحات او، مغز انسان بر اساس تعدادی «تصاویر ذهنی» که در هر دوره زمانی ثبت میکند، زمان را درک میکند. با افزایش سن، شبکههای عصبی پیچیدهتر شده و انتقال اطلاعات در آنها کندتر میشود؛ بنابراین مغز افرادی که سن بالاتری دارند، تصاویر جدید کمتری پردازش میکند و این امر میتواند به احساس کوتاهتر شدن زمان منجر شود.
بیجان اشاره میکند که هرچقدر ورودیهای تازه ذهنی کاهش یابد، درک فشردگی زمان بیشتر خواهد شد.
### تأثیر متابولیسم و ساعت زیستی
در سال ۲۰۱۶، برایان ییتس، استاد زیستشناسی ریاضی در دانشگاه باث، در یک یادداشت منتشره در وبسایت علمی The Conversation، به فرضیهای در زمینه فیزیولوژی اشاره کرد. او معتقد است که کاهش متابولیسم و کند شدن ضربان قلب و تنفس با افزایش سن بر درک زمان اثر میگذارد. به عبارتی، کودکان به دلیل فعالیتهای بیولوژیکی سریعتر، زمان را کشدارتر حس میکنند، در حالی که بزرگسالان بهدلیل کند شدن این فرآیندها، زمان را با شتاب بیشتری حس میکنند.
### تأثیر روزمرگی بر احساس زمان
یورونیوز گزارش میدهد که برخی از علل احساس سریعتر گذر زمان به نحوه زندگی مرتبط است نه به ساختار مغز یا فیزیولوژی. بزرگسالان معمولاً در زندگی روزانه خود با تکرار و یکنواختی مواجه هستند و این شرایط، آشنایی با محیط کار و برنامههای روزانه باعث کاهش محرکهای جدید میشود. در مقابل، کودکان دائم در حال تجربیات جدید هستند و از این رو، مغز آنها به طور مداوم در حال تجزیه و تحلیل اطلاعات تازه است که زمان را برای آنها طولانیتر حس میکند.
### نظریه نسبی بودن زمان در سنین مختلف
ییتس به نکتهای سادهتر نیز اشاره میکند: سهم هر سال از کل عمر با افزایش سن کاهش مییابد. برای یک کودک دو ساله، یک سال نیمی از عمر او را تشکیل میدهد، اما برای یک فرد ۴۰ ساله، همان یک سال بخش کوچکی از زندگی خواهد بود. بنابراین، با افزایش سن، سالها نسبت کمتری از کل تجارب زندگی را شامل میشوند و بنابراین احساس میشوند که کوتاهتر هستند.
یافتهها نشان میدهد که احساس شتاب در گذر زمان ناشی از ترکیبی از عوامل عصبی، زیستی و روانشناختی است. کاهش پردازش تصاویر ذهنی، کند شدن متابولیسم و کاهش تجربیات جدید، همگی بر تغییر درک زمان تأثیرگذارند.
۴۷۴۷
