تماس با ما

راهنمایی برای نجات جان مصدومان؛ ارائه کمک‌های اولیه در مورد «شکستگی» در مواقع جنگ و بحران/ شیوه‌های کاربردی و آسان آتل‌بندی

راهنمایی برای نجات جان مصدومان؛ ارائه کمک‌های اولیه در مورد «شکستگی» در مواقع جنگ و بحران/ شیوه‌های کاربردی و آسان آتل‌بندی

**الهه جعفرزاده:** در شرایط بحرانی از جمله میدان‌های نبرد یا حوادث طبیعی، محیط به سرعت تحت تأثیر قرار گرفته و تهدیدات جدی برای بهداشت عمومی به وجود می‌آید. در این رویدادهای سخت و پرهرج و مرج، دسترسی به خدمات درمانی ابتدایی نیز با چالش‌هایی مواجه می‌شود و آسیب‌های جسمی به یکی از معضلات اصلی برای بازماندگان و امدادگران تبدیل می‌شود.

به طور خاص، صدمات اسکلتی و به ویژه شکستگی استخوان‌ها، یکی از خطرناک‌ترین آسیب‌ها در چنین شرایطی به شمار می‌روند. عوامل مختلفی مانند انفجار، سقوط اجسام و خرابی سازه‌ها می‌توانند منجر به شکستگی شوند که مدیریت فوری آن‌ها نیازمند تخصص است.

تشخیص صحیح شکستگی‌ها در دقایق اولیه به شدت اهمیت دارد؛ زیرا عدم توجه به این موضوع می‌تواند عوارض جدی همچون خونریزی داخلی uncontrollable، آسیب به اعصاب و عروق، احتمال عفونت و در نهایت معلولیت‌های دائمی را به همراه داشته باشد. در چنین موقعیت‌هایی که زمان محدود و امکانات در دسترس کم است، آموزش و انجام اقدامات اولیه می‌تواند با نجات جان مصدوم تفاوت ایجاد کند. حفظ آرامش و جلوگیری از هرگونه حرکت اضافی، از اصول کلیدی برای پیشگیری از وخامت حال مصدوم به شمار می‌رود.

### علائم شکستگی: شناسایی در شرایط سخت

شناسایی شکستگی در مواقع بحرانی به علت استرس و وجود آسیب‌های متعدد می‌تواند دشوار باشد. نشانه‌ها و علائم شکستگی بسته به نوع آسیب، شدت نیرو و وضعیت فرد متغیر است، اما تعدادی از علائم اصلی وجود دارند که باید به آن‌ها توجه کرد:

1. **درد شدید و ناگهانی:** این علامت به طور معمول نخستین نشانه شکستگی است و شدیدترین درد معمولاً در محل آسیب احساس می‌شود.

2. **حساسیت نقطه‌ای:** درد در محل شکستگی به وضوح قابل توجه است و حتی با لمس خفیف احساس می‌شود، در حالی که نواحی اطراف ممکن است کمتر آسیب‌دیده باشند.

3. **تغییر شکل غیرطبیعی عضو:** در عین آسیب‌دیده، تغییر شکل قابل مشاهده‌ای ممکن است وجود داشته باشد که آن را از عضو سالم متمایز می‌کند.

4. **حرکت نابه‌جا:** در صورتی که شکستگی در ناحیه‌ای غیر از مفاصل باشد، حرکت غیرطبیعی ممکن است مشاهده شود که در شرایط معمول نباید رخ دهد.

5. **تورم و کبودی:** تجمع مایعات و خون زیر پوست باعث تورم و تغییر رنگ به سمت آبی می‌شود که علامتی از آسیب‌دیدگی است.

6. **صدای ساییده‌شدن استخوان‌ها:** در برخی از موارد، فرد مصدوم ممکن است صدای خاصی از شکستگی به گوش برساند.در حوادث مربوط به شکستگی، امدادگران ممکن است هنگام جابه‌جایی عضو آسیب‌دیده به صدای سایش استخوان‌ها بر روی یکدیگر گوش دهند یا آن را احساس کنند. در شکستگی‌های باز، سر استخوان ممکن است از پوست بیرون بزند و قابل مشاهده باشد.

یکی از تصورات نادرست رایج این است که اگر فرد مصدوم توانایی حرکت دادن عضو آسیب‌دیده را دارد، بنابراین شکستگی وجود ندارد. این باور می‌تواند خطرناک باشد. در شرایط بحرانی، بسیاری از افراد حتی با وجود شکستگی شدید، قادر به حرکت هستند. لذا، هرگونه آسیب مشکوک به شکستگی باید به عنوان شکستگی قطعی در نظر گرفته شود و تا حضور امدادگران متخصص جابه‌جا نشود.

هدف اولیه در ارائه کمک‌های اولیه به مصدومان، تثبیت آسیب و جلوگیری از صدمات ثانویه و کنترل خونریزی احتمالی است. در این راستا، مراحل زیر باید انجام شود:

**گام اول: ایمنی و کنترل خونریزی**
– قبل از آغاز هر اقدامی، اطمینان حاصل شود که محیط ایمن است.
– در خونریزی‌های شدید ناشی از شکستگی‌های باز، باید با فشار مستقیم بر روی زخم خونریزی را کنترل کرد.

**گام دوم: بی‌حرکت‌سازی عضو آسیب‌دیده**
– مهم است که استخوان شکسته در موقعیت اصلی خود ثابت بماند و حرکت نکند.
– ضروری است که تمامی وسایل مزاحم مانند زیورآلات از اندام آسیب‌دیده خارج شود، مگر اینکه این کار باعث ایجاد درد شدید شود.
– آتل به عنوان وسیله‌ای برای تثبیت، باید برای بی‌حرکت کردن مفاصل بالای و پایین محل شکستگی استفاده شود. هر شیء محکم و نسبتاً صافی می‌تواند به عنوان آتل موقت به کار گرفته شود.

برای قرار دادن آتل، باید حداقل دو آتل استفاده شود که یکی از بالا و دیگری از پایین محل شکستگی قرار گیرد. سپس آتل‌ها باید با استفاده از باند یا سایر وسایل به عضو متصل شوند، به‌گونه‌ای که بستن از پایین آغاز و به طرف بالا ادامه یابد، و اطمینان حاصل شود که بست‌ها به قدری نرم باشند که خونرسانی مختل نشود.**مهم‌ترین نکات در کمک‌های اولیه برای افرادی که دچار شکستگی شده‌اند**

مصدومان ممکن است به رنگ سرد، بی‌رنگ یا کبود درآیند که این وضعیت هشداردهنده‌ای برای لزوم آزاد کردن باندهای محکم است. باندها باید به گونه‌ای محکم باشند که حرکت اندام آسیب‌دیده را به درستی محدود کنند.

همچنین در مواردی که شکستگی در اندام‌های بالایی، مانند دست، رخ داده است، بهتر است اندام آسیب‌دیده را با استفاده از پارچه‌ای به صورت طناب از گردن آویزان کنید تا تورم کاهش یابد و فشار کمتری به اندام آسیب‌دیده وارد شود.

در مراحل بعدی، مهم است که مصدوم را در یک وضعیت راحت قرار دهید و از او درخواست نکنید که بر روی اندام آسیب‌دیده وزن بیندازد یا حرکتی انجام دهد. لازم است تا زمانی که تیم‌های امداد به محل برسند، او را ثابت نگه‌دارید. در صورت بروز شوک، حفظ دمای بدن مصدوم با پوشاندن او از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

با رعایت این نکات، می‌توان در شرایط اضطراری به مصدوم کمک کرده و شرایط او را بهبود بخشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *