**مشکلات اقتصادی و آموزشی رزیدنتها در کانون توجه**
الهه جعفرزاده – موضوع رزیدنتها عمدتاً به کشیکهای طولانی و فرسودگی جسمی و روانی آنان مرتبط است. با این حال، بسیاری از دستیاران تخصصی از چالشهای اقتصادی و سیستم آموزشی نیز شکایت دارند. به باور آنان، این دوره که باید به یادگیری عمیق و تربیت متخصصان آینده اختصاص یابد، تحت فشار دغدغههای مالی و حجم بالای کارهای غیرآموزشی قرار گرفته است.
دکتر حسن علیمرادی، رزیدنت سال اول بیهوشی، تاکید دارد که وضعیت اقتصادی یکی از بزرگترین معضلات این گروه است. وی در گفتوگو با خبرآنلاین اظهار کرد: «با ورود به دوره رزیدنتی، عملاً نمیتوانیم خارج از بیمارستان مشغول به کار شویم و تمام هزینهها باید از دریافتی خود تأمین شود.»
طبق اظهارات او، دستمزد رزیدنتهای مجرد حدود ۲۶ تا ۲۷ میلیون تومان و رزیدنتهای متأهل بین ۳۵ تا ۳۶ میلیون تومان است. این ارقام برای بسیاری از دستیاران، بهویژه کسانی که از شهرهای دیگر به تحصیل آمدهاند، ناکافی به نظر میرسد. علیمرادی مثال میزند که یکی از همکارانش حدود ۲۰ میلیون تومان از حقوق خود را صرف اجاره یک اتاق کوچک نزدیک به بیمارستان میکند.
اما مشکلات مالی تنها بخشی از چالشهای موجود است. وی خاطرنشان میکند که بخش زیادی از زمان رزیدنتها صرف فعالیتهای اداری میشود که ارتباطی با آموزش یا درمان ندارند.
به گفته علیمرادی، «بخش عمدهای از درمان در بیمارستانهای آموزشی توسط رزیدنتها انجام میشود، اما در کنار آن، کارهای اداری نیز بر دوش ماست.» او اشاره میکند که تکمیل فرمها و پیگیری پروندهها، زمان بسیاری از دستیاران را میگیرد؛ در حالی که بسیاری از این امور میتوانند بهصورت سیستمی یا توسط نیروهای اداری انجام شوند.
علیمرادی بر این نکته تاکید دارد که «رزیدنت باید بر روی درمان بیمار متمرکز باشد، نه اینکه زمانش صرف کارهای غیرضروری شود.» به زعم او، بهبود وضعیت معیشتی، کاهش بار اداری و تمرکز بر آموزش میتواند به کم کردن بخشی از مشکلات کنونی کمک کند؛ مسائلی که به گفته بسیاری از دستیاران تخصصی، بر کیفیت آموزش و خدمات درمانی تأثیر دارد.
