به گزارش خبرگزاری فرانس ۲۴، کنیسه رفیعنیا در تهران پیش از تخریب در حمله هوایی اسرائیل در تاریخ ۷ آوریل، به عنوان نمادی از یکی از بزرگترین جوامع یهودی خارج از اسرائیل شناخته میشد. بر اساس گفتههای شاهدان عینی و متخصصان، این مکان تنها یک محل عبادت نبود بلکه سنگبنای یک جامعه پویا بود.
به نقل از شفقنا، مرجان، یکی از ساکنان محلی، در صبح روز حمله به کوچه ملک رسید و متوجه شد که کنیسه تحت سه حمله هوایی قرار گرفته است. وی شاهد پراکندگی صفحات کتابهای مقدس در خیابانها بود.
مرجان اظهار داشت: «به محل حادثه رفتم و کنیسه به طور کامل ویران شده بود. نیروهای امدادی و داوطلبان در محل حاضر بودند و تلاش میکردند آوارها را پاکسازی کنند.»
وضعیت دلخراش بود؛ ساکنان که به تازگی از خانههایشان فرار کرده بودند، اکنون به جستجوی باقیمانده زندگی خود بازگشتند. کنیسه رفیعنیا که در سال ۱۹۵۸ توسط عبدالرحمن رفیعنیا به جامعه یهودیان تحویل داده شده بود، به عنوان مکان برگزاری مراسم مذهبی و جلسات انجمن فارغالتحصیلان شناخته میشد.
خوشبختانه در زمان حمله، هیچکس در کنیسه حضور نداشت، اما برای نجات طومارهای باستانی تورات، تلاشهای دشواری آغاز شد. مرجان گفت: «تلاش کردیم کتابهای مقدس را جمعآوری کنیم، هرچند که اجازه ورود به محل را نداشتیم.»
پس از چند روز انتظار، طومارهای مقدس که در جعبههای چوبی محافظت شده بودند، پیدا شدند. نارسیس م. سهرابی، یک محقق، از خبر هدف قرار گرفتن کنیسه شوکه شد و آن را غیرمنتظره توصیف کرد.
ارتش اسرائیل به سرعت مسئولیت این حملات را بر عهده گرفت و در بیانیهای اعلام کرد که هدف اصلی نیروی نظامی ایران بوده و کنیسه تنها آسیب جانبی به شمار میآید. آنها ابراز تاسف کردند و ادعا کردند که اقدامات لازم برای کاهش خطر به غیرنظامیان انجام شده است.
ایران با وجود داشتن ۱۰ هزار یهودی، بزرگترین جمعیت یهودیان خارج از اسرائیل را در خود جای داده و این جامعه دارای کنیسهها و نمایندهای در مجلس است.
