**توسعه هواگردهای هایپرسونیک توسط شرکت استرالیایی Hypersonix Launch Systems**
به گزارش خبرآنلاین، شرکت استرالیایی Hypersonix Launch Systems در حال کار بر روی هواگردهای پرنده هایپرسونیک بدون سرنشین است که از موتورهای اسکرمجت هیدروژنی بهره میبرند. این شرکت به دنبال کاربردهایی در حوزههای نظامی، تحقیقاتی و فضایی است و هدف بلندپروازانهاش، توسعه فناوریهای مرتبط با سفرهای مسافری هایپرسونیک است.
موتور این پروژه، اسکرمجت SPARTAN نام دارد که برای کار در سرعتهای بین ۵ تا ۱۲ ماخ طراحی شده است. برخلاف موتورهای جت سنتی، اسکرمجت برای فشردهسازی هوا به کمپرسور مکانیکی وابسته نیست و احتراق سوخت را در جریان سریع هوا انجام میدهد. اجزای این موتور با استفاده از فناوری چاپ سهبعدی و آلیاژهایی مقاوم در برابر حرارت ساخته میشوند و به گونهای طراحی شدهاند که امکان استفاده مجدد و بهینه مصرف سوخت را فراهم کنند.
شرکت Hypersonix همچنین چندین مدل هواگرد مختلف را در دست توسعه دارد. نمونهای از این مدلها، DART نام دارد که یک پرنده آزمایشی سهمتری و یکبارمصرف است و برای دستیابی به سرعت ۷ ماخ طراحی شده است. مدل دیگر، VISR میباشد که بزرگتر و قابل استفاده مجدد خواهد بود و برای اهداف دفاعی و مأموریتهای شناسایی تا سرعت ۱۰ ماخ توسعه مییابد.
همچنین، Delta Velos به عنوان یک سامانه کاملاً قابل استفاده مجدد طراحی شده است که برای سرعت ۱۲ ماخ و حمل محمولههای حدود ۵۰ کیلوگرم در نظر گرفته شده است. این سامانه با هدف استفاده از نیروی اسکرمجت برای دستیابی به فضا و پرتاب ماهوارههای کوچک در حال توسعه است.
مهمتر از همه، این هواگردها نمیتوانند از حالت سکون با موتور اسکرمجت خود پرواز کنند و برای فعالیت به سرعت اولیه بالا نیاز دارند. به همین دلیل، Hypersonix در حال بررسی استفاده از تقویتکنندههای راکتی یا سیستمهای پرتاب کمکی برای رساندن هواگردها به ارتفاع و سرعت مورد نیاز میباشد.
نکته دیگری که در این پروژه حائز اهمیت است، استفاده از هیدروژن به عنوان سوخت است. موتورهای SPARTAN با هیدروژن کار میکنند و طبق توضیحات شرکت، بخار آب محصولات احتراق آنها به شمار میرود. با این حال، تولید و انتقال هیدروژن پاک همچنان چالش جدی در راهحلهای عملیاتی این سوخت باقی مانده است.
در حیطه جابهجایی مسافر در speeds بالای هایپرسونیک، علیرغم امکانپذیری تکنیکی، هنوز فاصله زیادی تا عملیاتی شدن این فناوری وجود دارد. هواپیماهای مسافربری باید از استانداردهای ایمنی و مقررات هوانوردی سختگیرانهای پیروی کنند و مسائل مربوط به گرمای شدید، مواد سازهای، کنترل پرواز و سامانههای پیشرانش باید حل و فصل شوند. بنابراین، به نظر میرسد که کاربردهای نظامی و بدون سرنشین زودتر از پروازهای تجاری به مرحله عملیاتی وارد خواهند شد.
شرکت Hypersonix امیدوار است که سفرهای مسافری هایپرسونیک تا دهه ۲۰۳۰ ممکن گردد، اما این زمانبندی قابل تردید است و دستیابی به این فناوری در دهه ۲۰۴۰ بهعنوان ارزیابی واقعبینانهتری مطرح میشود.
