به گزارش خبرگزاری فارس، موفقیت فنی میگ-۲۱ به طراحی آئرودینامیکی منحصر به فرد آن وابسته است. کارشناسان شوروی برای دستیابی به سرعتهای مافوق صوت، از بالهای مثلثی (دلتا) و دم افقی استفاده کردند.
این جنگنده توانست به سرعت ۲ ماخ (دو برابر سرعت صوت) دست یابد و به عنوان نخستین هواپیمای موفق شوروی شناخته شود که ویژگیهای جنگنده تاکتیکی و رهگیر با سرعت بالا را در یک بدنه واحد ترکیب کرد. اگرچه بالهای دلتای میگ-۲۱ در سرعتهای پایین و هنگام فرود ممکن بود مشکلاتی در پایداری به وجود بیاورند، اما در ارتفاعات بالا و پرواز مستقیم عملکردی بسیار عالی از نظر شتاب و حفظ انرژی داشتند.
یکی از نکات جذاب فناوری میگ-۲۱، مهندسی کارآمد و سادگی ساختاری آن است. در زمانهای که جنگندهها به سمت پیچیدگیهای بیشتر در سیستمهای الکترونیک هوانوردی و رادارهای چندمنظوره میرفتند، طراحان شوروی رویکرد متفاوتی را انتخاب کردند.
این هواپیما به شکلی طراحی شده بود که نیاز به حداقل زیرساختهای لجستیکی داشت. سیستمهای مکانیکی و هیدرولیکی آن بسیار ساده بودند و تعمیر و نگهداری آن در شرایط سخت عملیاتی و حتی بر روی باندهای پروازی خاکی به راحتی امکانپذیر بود. این ویژگیها باعث شد تا برخی کارشناسان نظامی طراحی آن را با سلاح AK-۴۷ (کلاشنیکف) مقایسه کنند؛ پلتفرمی ارزان، قابل اعتماد و مرگبار که پایهگذار نیروی هوایی بیش از ۶۰ کشور شد.
میگ-۲۱ همچنین با ثبت رکورد تولید بیش از ۱۱ هزار و ۴۰۰ فروند در اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای همپیمان، به عنوان پرتیراژترین جت جنگی مافوق صوت تاریخ شناخته میشود.
تأثیر میگ-۲۱ فراتر از رکوردهای کمی است و در تحول بنیادین فناوریهای هوافضا و دکترین نبردهای هوایی نمود مییابد. حضور این جنگنده سبک و چابک در میدانهای نبرد راهبردهای طراحان غربی را که به سوی هواپیماهای بزرگ و پیچیده میرفتند، به چالش کشید.
کارایی طراحی مینیمالیستی و آئرودینامیک بالهای دلتای میگ-۲۱ در نبردهای نزدیک، غرب را وادار کرد تا اهمیت چابکی و نسبت بالای نیروی رانش به وزن را مجدداً مورد توجه قرار دهد. این بازنگری فناوری منجر به شکلگیری ایده ساخت جنگندههایی مانند اف-۱۶ شد.
