به گزارش خبرآنلاین و طبق اطلاعات ایرنا، دانشمندان در آستانه آغاز مرحله جدید اکتشافات فضایی، با استفاده از دادههای طرحهای جاری، درصدد تحقق امکان زندگی دائم انسان در ماه و مریخ هستند. در همایشی خبری از اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا، روشهای علمی برای مقابله با چالشهای قبلی، شامل یافتن آب، حفاظت در برابر تشعشع و مدیریت غبار، مورد بحث قرار گرفت.
این تلاشها همزمان با برنامههای ناسا برای بازگشت انسان به ماه تا سال ۲۰۲۸ و تأسیس پایگاه دائمی در سال ۲۰۳۰ شکل میگیرد. کارشناسان بر این نکته تأکید دارند که دستیابی به این اهداف بدون همکاری رباتها و اطلاعات مداوم آنها ممکن نخواهد بود.
### نقشهبرداری از تشعشعات مریخ
یکی از بزرگترین تهدیدها برای فضانوردان آینده در مریخ، تابشهای کیهانی است. دانشمندان در حال تبدیل دادههای مربوط به مأموریتهای مختلف مریخ، شامل مدارگرد مِیوِن و مریخنوردهای کنجکاوی و استقامت، به سامانههای هشداردهندهای هستند که روی تبلتهای فضانوردان قابل نصب خواهند بود. جینا دیبراچیو از مرکز فضایی گادِرد ناسا بیان کرد که این ابزار به فضانوردان امکان میدهد وضعیت آبوهوای فضایی را از سطح مریخ رصد کنند و براساس آن تصمیمگیری کنند.
### جستوجوی آب در ماه
برنامه بازگشت به ماه به یافتن آب بستگی دارد. اطلاعات فعلی نقشه دقیقی از ذخایر آب، بهویژه در قطب جنوب ماه، ارائه نمیدهد. بتانی اِلمَن از دانشگاه کلرادو این وضعیت را چنین توصیف میکند: مانند دانستن وجود آب در نیواورلئان بدون دانستن مکان آن. برای حل این معضل، ناسا در حال توسعه یک طیفسنج تصویربرداری پیشرفته است که میتواند مواد معدنی و ذرات آب را از مدار ماه شناسایی کند.
### نبرد با غبار ماه
مأموریتهایی چون داستِر که برای پرواز با آرتمیس ۴ انتخاب شدهاند، بهمنظور مطالعه و مقابله با غبار ریز و ساینده طراحی شدهاند. شو وانگ، پژوهشگر اصلی این طرح، بیان کرد که غبار در تمامی سطوح ماه وجود دارد و باید تلاش شود تا فناوریها در برابر آن مقاومت کنند.
### آینده: مغناطیس مریخ و پهپادها
آینده اکتشافات فضایی با فناوریهای جدید و مبتکرانه همراه است. دانشمندان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا میدانهای مغناطیسی محلی مریخ میتوانند به عنوان سپرهایی در برابر تشعشع عمل کنند. برای این منظور، مغناطیسسنجهای فوقسبکی در حال ساخت هستند که قرار است روی پهپادها نصب شوند تا سطح مریخ را با جزئیات بیشتری نقشهبرداری کنند.
در نهایت، موفقیت در اکتشافات فضایی در همکاری میان اکتشافات رباتیک و انسانی نهفته است، همانطور که بتانی المَن تأکید داشته که آینده از آنِ اکتشافی است که رباتها و انسانها بهطور مشترک قابلیتهای خود را تکمیل میکنند.
