به گزارش خبرآنلاین و به نقل از زومیت، با معرفی چتبات ChatGPT، مفهوم هوش مصنوعی بیش از پیش در کانون توجهات قرار گرفت و شرکتهای فناوری به سرعت به توسعه مدلهای زبانی جدید پرداختند. یکی از نگرانیهای اصلی در این زمینه، مقایسه قابلیتها و عملکرد این مدلهاست. نویسنده از جمله مدلهای معروف مانند بینگ چت، بارد و چتجیپیتی را مورد بررسی قرار داده و به تازگی مدلهای جدیدی چون GPT-5 و جمنای پرو را ارزیابی کرده است.
این مقاله در حال حاضر بیشتر تحلیلی از وضعیت فعلی مدلهای هوش مصنوعی ایرانی به شمار میرود تا یک بررسی دقیق و فنی. در روزهایی که دسترسی به اینترنت محدود است، این مدلها همچنان با چالشهایی مانند عدم توانایی در پاسخ دادن به سوالات سادهای چون پیش بینی آب و هوا و تاریخ مواجه هستند.
بهخصوص در پی مشکلات دسترسی به اینترنت، وبسایتهای بسیاری از این پلتفرمها از جمله هوشیار ۲۴ و رخشای در دسترس قرار نگرفتهاند. همچنین، کاربران به مشکلاتی چون عدم ارسال کد ورود نیز برمیخورند. بهترین عملکرد را پلتفرم ویرا داشته که بدون مشکل کد ورود را ارسال کرده است.
بسیاری از این پلتفرمهای داخلی به نرمافزارهای خارجی وابسته هستند، بهطوریکه مدلهای پیشرفتهتری همچون جمنای ۳ پرو در زمان قطعی اینترنت غیرقابل استفاده میشوند. در این شرایط، مدلهای سبُکی که خدمات محدودی ارائه میدهند، تنها گزینههای موجود باقی میمانند.
بیشتر این خدمات همچنین رایگان نبوده و حق اشتراکهای ماهانه قابل توجهی دارند. برای مثال، کاربران گپجیپیتی باید برای استفاده از خدمات بیشتر، حداقل ۳۰۰ هزار تومان هزینه کنند. در عین حال، پردازش برخی از این مدلها بهشدت کند است و ممکن است کاربران برای دریافت پاسخها با مشکلاتی مواجه شوند.
از دیگر نکات قابل توجه، احتمال هذیانگویی این مدلها است که در آغاز عرضه به یک معضل تبدیل شده بود، هرچند در حال حاضر به نظر میرسد وضعیت به تدریج بهبود یافته است. در نهایت، اگر سوالات پزشکی یا علمی از این پلتفرمها بپرسید، نیاز به راستیآزمایی وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که پاسخها معتبر و علمی هستند.در شرایطی که اعتماد به پاسخهای هوش مصنوعی دشوار است و ابزارهایی برای راستیآزمایی وجود ندارد، حتی پاسخهای دقیق و علمی مدلها نیز ممکن است به همان اندازه بلامصرف باشند. جالب است که ذات تولیدکنندگی هوش مصنوعی به این معناست که با هر بار پرسش، ممکن است پاسخی متفاوت دریافت شود؛ با این حال، در یک آزمایش خاص با پلتفرم “ویرا”، دو بار همان پرسش مطرح شد و پاسخها کاملاً یکسان بود.
اکثر مدلهایی که بدون دسترسی به اینترنت بینالمللی عمل میکنند، میتوانند به سوالات ریاضی ساده، خلاصهنویسی کتابها و ترجمه متون پاسخ دهند؛ اما به نظر میرسد نیازهای کاربران ایرانی فراتر از اینها باشد. به ویژه این که نبود راهی برای راستیآزمایی پاسخها به این مشکل دامن میزند و اعتماد به اطلاعات دریافتشده را کاهش میدهد.
همچنین، پلتفرمهای خارجی معمولاً امکاناتی برای جستجوی ناشناس و عدم ذخیره تاریخچه چت فراهم میکنند که به حریم خصوصی کاربران کمک میکند، در حالیکه پلتفرمهای ایرانی این قابلیت را ندارند. این موضوع میتواند سبب شود کاربران کمتر به استفاده از خدمات ایرانی تمایل نشان دهند.
در نهایت، به نظر میرسد پلتفرمهای هوش مصنوعی در ایران هنوز به ارائه خدمات خود وابسته به سرویسدهندگان خارجی هستند و بدون اینترنت نمیتوانند به سوالات پیچیده پاسخ دهند. در نتیجه، تا زمانی که هوش مصنوعی بومی و مستقل از APIهای خارجی توسعه نیابد، فاصله زیادی باقی مانده است.
