درون ناو آبراهام لینکلن چه تحولاتی در حال رخ دادن است؟

**گزارش: ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن**

ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن با شماره بدنه CVN-72، پنجمین ناو از کلاس نیمیتز نیروی دریایی آمریکا است. این ناو در سال 1989 به خدمت درآمده و برای پیاده‌سازی دکترین نظامی جدید آمریکا، که به سمت عملیات‌های واکنش سریع منطقه‌ای سوق یافته، طراحی گردیده است. قرارداد ساخت آن در دسامبر 1982 منعقد شد.

نام این ناو به خاطر شانزدهمین رئیس‌جمهور آمریکا، آبراهام لینکلن، انتخاب شده و با تجربیات به دست آمده از ساخت چهار فروند پیشین، ارتقاءهای قابل توجهی در زمینه‌های حفاظتی و مدیریت نبرد دریافت کرده است. هزینه ساخت این ناو در اواخر دهه 80 میلادی حدود 2.24 میلیارد دلار برآورد شده است که با در نظر گرفتن نرخ تورم، در سال 2024 به تقریبا 6.82 میلیارد دلار می‌رسد.

**ویژگی‌های فنی و ابعاد ساختاری**

هدف از طراحی ناو آبراهام لینکلن، ایجاد یک پایگاه هوایی متحرک با قابلیت پایداری در دریاهای آزاد است. طول کلی این ناو 332.8 متر و عرض آن در عرشه پرواز 78.3 متر است. فضای عرشه پروازی به میزان 18,211 مترمربع برای انجام همزمان عملیات‌های پروازی و برخاست هواگردها تدارک دیده شده است. وزن تکمیل‌شده این ناو، در شرایط بارگیری کامل، به بیش از 140 هزار تن می‌رسد و به همین دلیل جزو سنگین‌ترین شناورهای نظامی جهان به شمار می‌رود.

عرض این ناو در خط آب 40.8 متر است و در صورت نیاز، امکان بازگشت یک هواپیما در حال فرود که نتوانسته به کابل‌های نگهدارنده متصل شود، بدون برخورد با دیگر هواپیماهای مستقر در جلوی عرشه فراهم می‌شود.

در ادامه، جدول مشخصات فیزیکی ناو به شرح زیر ارائه شده است:

ساختار بدنه این ناو با استفاده از آلیاژهای فولادی با استحکام بالا (HY-80 و HY-100) طراحی شده تا در برابر فشار هیدرواستاتیک و اثرات انفجارهای احتمالی مقاومت کند. همچنین، این ناو مجهز به چهار آسانسور هیدرولیکی است که هر یک قادر به جابه‌جایی دو هواپیما از آشیانه‌های زیرین به عرشه پرواز در عرض چند ثانیه هستند.در ناو، سه آسانسور در سمت راست و یک آسانسور در سمت چپ به حفظ توازن عملیاتی کمک می‌کنند.

### پیشران هسته‌ای و توان دینامیکی
منبع نیروی این ناو توسط دو رآکتور هسته‌ای Westinghouse A4W تامین می‌شود. این رآکتورها از طریق فرآیند شکافت هسته‌ای، حرارت مورد نیاز برای تولید بخار پرفشار را فراهم کرده که به چهار توربین اصلی منتقل می‌شود. توربین‌ها که به جعبه‌دنده‌های کاهش سرعت متصل هستند، به چهار شفت مرتبط شده و هر شفت به یک پروانه پنج‌پره برنزی متصل است. این پروانه‌ها که ارتفاعی بالغ بر ۶.۵ متر و وزنی معادل ۱۱ تن دارند، نیروی لازم برای حرکت ناو را فراهم می‌کنند.

توان کلی این سیستم به ۱۹۴ مگاوات می‌رسد و قابلیت دستیابی به سرعتی نزدیک به ۵۶ کیلومتر بر ساعت را برای این سازه ۱۰۰ هزار تنی مهیا می‌سازد. طراحی رآکتورهای A4W به گونه‌ای است که ناو می‌تواند بدون نیاز به سوخت‌گیری مجدد، بین ۲۰ تا ۲۵ سال به طور مداوم عملیات خود را ادامه دهد. به این ترتیب، تنها محدودیت ماندگاری ناو در دریا به ذخایر غذایی و نیازهای انسانی خدمه وابسته است.

رآکتورهای هسته‌ای تمام نیازهای الکتریکی ناو را تأمین می‌کنند، از جمله سیستم‌های راداری پیشرفته، منجنیق‌های بخار برای پرتاب هواپیما، و دستگاه‌های شیرین‌سازی آب. همچنین، در صورت بروز نقص در رآکتورها، ژنراتورهای دیزلی اضطراری توان لازم برای سیستم‌های حیاتی را تامین می‌کنند.

### سامانه‌های راداری و حسگرهای محیطی
ناو دارای یک رادار اصلی جستجوی هوایی سه‌بعدی است که توانایی شناسایی اهداف هوایی را در بردهای بیش از ۴۵۰ کیلومتر دارد. همچنین، رادار دوببعدی AN/SPS-49(V)5 برای جستجوی هدف در محیط‌های پر تداخل الکترونیکی طراحی شده است.

رادار AN/SPQ-9B نیز برای شناسایی اهداف نزدیک و مقابله با موشک‌های کروز سطح‌گذر مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر این، ناو به مجموعه‌ای از رادارهای کنترل ترافیک هوایی و هدایت فرود مجهز است که شامل AN/SPN-46 و AN/SPN-43C می‌شود و فرود امن هواپیماها را در شرایط جوی نامساعد تضمین می‌کند.

نام سامانه راداری	نقش عملیاتی	ویژگی فنی
AN/SPS-48E	جستجوی هوایی سه‌بعدی	برد ۴۶۰ کیلومتر، چرخش ۳۶۰ درجه
AN/SPS-49(V)5	جستجوی هوایی دوبعدی	مقاومت بالا در برابر اختلال الکترونیکی
AN/SPQ-9B	جستجوی سطحی و ارتفاع پایین	تشخیص موشک‌های کروز و پهپادها
AN/SPN-46	کنترل ترافیک هوایی	هدایت خودکار هواپیما تا لحظه فرود
AN/SPN-41	کمک‌ناوبری فرود	اطلاعات زاویه تقرب به خلبان

### تسلیحات پدافندی و سامانه‌های جنگ الکترونیک
ناو همچنین دارای مجموعه‌ای از تسلیحات پدافندی و سامانه‌های جنگ الکترونیک است که از توانایی‌های آن در برابر تهدیدات مختلف حمایت می‌کند.گرچه امنیت اصلی ناو به عهده هواپیماهای مستقر در آن و ناوشکن‌های اطراف است، این ناو همچنین با مجموعه‌ای از تسلیحات پدافند نزدیک برای مقابله با تهدیدات طراحی شده است. این تسلیحات شامل موشک‌های سطح به هوا، سیستم‌های موشکی کوتاه‌برد، توپ‌های پدافند نزدیک و مسلسل‌های خودکار می‌باشد.

### زیرساخت‌های لجستیکی و مدیریت حیات
این ناو قادر به حمایت از ۵۶۸۰ پرسنل در طول مأموریت‌های طولانی است و به لحاظ لجستیکی کاملاً مستقل عمل می‌کند. یکی از اجزای اساسی این زیرساخت، سیستم تولید آب شیرین است. ناو دارای چهار واحد تقطیر بخار است که با استفاده از حرارت تولید شده از رآکتورهای هسته‌ای، روزانه بیش از ۱.۵ میلیون لیتر آب از دریا به آب آشامیدنی تبدیل می‌کنند. این آب برای تأمین آب نوشیدنی پرسنل و همچنین خنک‌سازی سیستم‌های الکترونیکی و رآکتورها ضروری است.

برای تغذیه پرسنل، روزانه بین هجده هزار تا بیست هزار وعده غذایی تهیه می‌شود. طبق اطلاعات موجود، در شش ماه اخیر بیش از ۳۶۳ هزار کیلوگرم گوشت و سبزیجات استفاده شده است. ناو همچنین دارای انبارهای یخچال‌داری بزرگی است که مواد غذایی مورد نیاز برای ۹۰ روز عملیات مستقل را ذخیره می‌کند.

جدول زیر اطلاعات بیشتری را درباره منابع لجستیکی ناو ارائه می‌دهد:

تاسیسات پزشکی ناو به حد یک بیمارستان تخصصی مجهز است و شامل ۱۲ اتاق عمل، بخش ICU، داروخانه، آزمایشگاه و بخش رادیولوژی می‌باشد. شش پزشک دائم در ناو مستقر هستند و تخصص‌های مختلفی از جمله جراحی عمومی و دندان‌پزشکی را پوشش می‌دهند. ناو در مواقع بشردوستانه نیز به عنوان پلتفرم امدادی بزرگ عمل می‌کند.

ناو آبراهام لینکلن به تنهایی وارد مناطق خطرناک نمی‌شود و به عنوان مرکز «گروه ضربت ۳» شناخته می‌شود که شامل مجموعه‌ای از شناورهای جنگی متخصص است. یگان‌های اسکورت این گروه تحت فرماندهی «اسکادران ناوشکن ۲۱» قرار دارند و شامل ناوشکن‌های کلاس آرلی برک می‌باشند.

ناوشکن‌های همراه در استقرار کنونی به شرح زیر هستند:
– **USS Spruance – DDG ۱۱۱**: ناوشکنی مجهز به سیستم راداری Aegis، وظیفه‌اش دفاع هوایی و موشکی از ناو هواپیمابر است.ناوشکن USS Michael Murphy (DDG 112) به عنوان یک ناوشکن با ویژگی‌های خاص در زمینه نبردهای ضدزیردریایی و ضدسطحی عمل می‌کند و وظیفه تأمین امنیت محیط خارجی گروه را بر عهده دارد.

دیگر ناوشکن فعال در این ناوگان، USS Frank E. Petersen Jr. (DDG 121)، از پیشرفته‌ترین مدل‌های کلاس آرلی برک به شمار می‌رود که دارای قابلیت‌های دفاع موشکی بالستیک فوق‌العاده‌ای است.

علاوه بر این ناوشکن‌ها، یک زیردریایی تهاجمی اتمی (SSN) به‌طور مخفی در اعماق دریا، تهدیدات زیرسطحی را پایش می‌کند. همچنین، یک کشتی تدارکاتی مسئولیت سوخت‌رسانی به ناوشکن‌ها و جابجایی مواد غذایی و قطعات یدکی را در طول ماموریت بر عهده دارد.