طبق گزارشات جدید، ارزش اقتصاد تولیدکنندگان محتوا به بیش از ۲۵۰ میلیارد دلار رسیده و پیشبینی میشود که این رقم تا سال ۲۰۳۰ به ۶۰۰ میلیارد دلار افزایش یابد.
تحقیقات نشان میدهد که نیمی از جوانان نسل جدید تمایلی به پذیرش مشاغل مدیریتی در سازمانها ندارند. آنها بر این باورند که پیشرفت در این مشاغل نه تنها تضمینی برای موفقیت نیست، بلکه با استرس و پاداشهای محدود همراه است. به همین دلیل، عناوینی همچون «بنیانگذار» و «تولیدکننده محتوا» در میان فارغالتحصیلان جدید به محبوبیت بالایی رسیدهاند.
یکی از علل خروج این نسل از بازار کار سنتی، عدم اعتماد به امنیت شغلی در شرکتهاست. بر خلاف نسلهای قبلی، ۵۷ درصد از جوانان کنونی به دنبال «شغلهای جانبی» هستند و ۳۸ درصد آنان به طور کامل به فریلنسری روی خواهند آورد. این نسل معتقد است که داشتن چندین منبع درآمدی بسیار ایمنتر از یک کار ثابت در شرکتی است که ممکن است هر لحظه رویهاش را تغییر دهد.
این گزارش به این نکته نیز اشاره دارد که نسل جدید، فضاهای مجازی را عادلانهتر از محیطهای سنتی اداری میبیند. در حالی که پیشرفت در ادارات اغلب وابسته به روابط اجتماعی و دیده شدن است، پلتفرمهایی مانند تیکتاک و اینستاگرام بر اساس برقراری تعامل و کیفیت تولیدات عمل میکنند.
کارشناسان بر این باورند که این تغییر رفتار نشانه تنبلی یا فرار از مسئولیت نیست، بلکه بازتعریف مفاهیم «تأثیرگذاری» و «کنترل» است. نسل جدید تمایل دارد از اتاق خواب خود با مخاطبان جهانی ارتباط برقرار کند تا اینکه بخواهد بخشی از سلسلهمراتب اداری باشد. بدین ترتیب، شرکتهای بزرگ ناگزیرند برای باقی ماندن در این بازار کار جدید، مدلهای استخدامی خود را تغییر دهند و فضایی بیشتر برای خلاقیت و تخصصگرایی ایجاد کنند.
