**چین در حال گسترش توان دریایی خود**
به گزارش خبردونی، چین در چند سال اخیر شاهد توسعه چشمگیر توان دریایی خود بوده است. مشاهده یک پهپاد پنهانکار بدون سرنشین بر روی ناو سیچوان، پیش از شروع دور دوم آزمایشهای دریایی، سوالات مهمی را درباره آینده جنگ هوایی دریایی این کشور به وجود آورده است. آیا این پهپاد تنها یک ماکت است یا نشانهای از ورود واقعی پهپادهای رزمی به ناوگان چین؟
**نشانههای اولیه در ناو سیچوان**
ویدئوهایی که به تازگی منتشر شده، نشاندهنده وجود یک هواگرد با پیکربندی بالدیس بر روی عرشه ناو سیچوان و همچنین بالابر آن است. این تصاویر تنها ساعاتی قبل از آغاز دومین دور آزمایشهای دریایی ضبط شدهاند. در حالی که برخی تحلیلگران معتقدند این نمونه ممکن است فقط یک ماکت واقعی برای تمرین مدیریت عرشه باشد، شباهت آن به پهپاد پنهانکار GJ-۱۱ احتمالات بسیاری را درباره آزمایشهای ادغام جدید به وجود آورده است.
**سیچوان: ناوی با قابلیتهای جدید**
ناو هواپیمابر سیچوان، که متعلق به کلاس تایپ ۰۷۶ است، جایگاهی برجسته در میان دیگر ناوهای نظامی جهان دارد. این ناو یکی از معدود شناورهایی است که به سامانه پرتاب منجنیق الکترومغناطیسی (EMALS) مجهز شده و این فناوری امکان استفاده از طیف وسیعتری از هواگردها، به ویژه پهپادهای سنگین را فراهم میکند. از سالها قبل و حتی پیش از ورود رسمی آن در دسامبر ۲۰۲۴، پیشبینیها نشان میداد که این ناو برای پذیرش هواپیماهای بدون سرنشین بالثابت و دوربرد طراحی شده است.
**GJ-۱۱: پهپادی برای حملات دوربرد**
پهپادهای بالدیس مانند GJ-۱۱ به منظور نفوذ عمیق و انجام حملات دوربرد طراحی شدهاند و نه برای نبردهای نزدیک و مانورهای سریع. این پهپادها به پرواز در ارتفاع بالا و بقا در محیطهای حفاظتی با سطح مقطع راداری پایین تمرکز دارند. ادغام چنین پهپادهایی با ناوهای هواپیمابر به چین این امکان را میدهد که حملات غافلگیرکننده و دشواری را بدون نزدیک شدن به سواحل دشمن انجام دهد.
**تغییر در موازنه هوانوردی دریایی**
تا کنون، جنگندههای نسل پنجم J-۳۵ نیروی دریایی چین تنها هواپیمای پنهانکار قابل استفاده بر روی ناوها بودهاند. ورود ناو سیچوان و احتمال استقرار پهپادهای پنهانکار میتواند این انحصار را شکسته و چین را به یک بازیگر متفاوت در این حوزه تبدیل کند. با وزن حدود ۵۰ هزار تن، سیچوان از بسیاری از ناوهای موجود در سطح جهانی بزرگتر است و طراحی آن مرزهای میان ناوهای دوزیست تهاجمی و ناوهای هواپیمابر را به شدت کمرنگ کرده است.
**مقایسه با روند آمریکا**
ایالات متحده از دهه ۱۹۸۰ به دنبال استقرار هواپیماهای پنهانکار بر روی ناوهای هواپیمابر بوده، اما اجرای این پروژهها با چالشهای متعدد مواجه شده است. در حال حاضر، F-۳۵ تنها گزینه عملیاتی ایالات متحده در این زمینه به شمار میرود. در عوض، چین با تمرکز بر توسعه پهپادهای پنهانکار، راهکاری متفاوت و ممکن است کمهزینهتر را برگزیده است. ترکیب این پهپادها با پیشرفتهای سریع در زمینه هوش مصنوعی و لینکهای داده امن، میتواند نحوه جنگ دریایی را به طور کلی تغییر دهد. اگر سیچوان به کانون عملیاتی GJ-۱۱ تبدیل شود، سایر کشورها نیز ممکن است ناچار به توسعه قابلیتهای مشابه شوند، که میتواند فصل جدیدی از رقابتهای دریایی جهانی را آغاز کند.
منبع: **militarywatchmagazine**
