تماس با ما

به گزارش خبرگزاری‌ها، چین در سال‌های اخیر با پیشرفت‌های چشمگیر در توان دریایی و هوایی خود، به سرعت در حال توسعه زیرساخت‌های نظامی است. در این راستا، تحلیلگران به هرگونه نشانه‌ای از ضعف در تجهیزات کلیدی این کشور توجه ویژه‌ای دارند. به تازگی، روزنامه “چوسان ایلبو” کره جنوبی با استناد به تحلیل تصاویر تلویزیون دولتی چین، از احتمال وجود چالش‌هایی در موتور جنگنده ناونشین J-35 خبر داد؛ جنگنده‌ای که قرار است به عنوان نیروی هوایی اصلی ناوهای جدید چین عمل کند.

**تصاویری که توجه را جلب کرد**

این داستان از ویدئویی آغاز شد که تلویزیون دولتی چین (CCTV) اوایل سال جاری برای نمایش قابلیت‌های ناو هواپیمابر فوجیان منتشر کرد. ناو فوجیان، که در نوامبر 2025 به خدمت گرفته شد، سومین ناو هواپیمابر چین و نخستین ناو با منجنیق الکترومغناطیسی به شمار می‌رود؛ سیستمی پیشرفته که می‌تواند جنگنده‌ها را به سرعتی فراتر از 200 کیلومتر در ساعت پرتاب کند.

با این حال، تصاویر منتشر شده، به ادعای “چوسان ایلبو”، موجب نگرانی تحلیلگران نظامی در مورد عملکرد موتور J-35 شد. برخی کارشناسان چینی همچنین به بررسی جزئیات ویدئو پرداخته و به سوالاتی در خصوص توان و مصرف سوخت این جنگنده اشاره کردند.

یک تحلیلگر نظامی دریایی در این خصوص بیان کرده است که برآوردهای داخلی نشان می‌دهد J-35 فقط در فاصله حدود 900 کیلومتری از ناو هواپیمابر قادر است چند دقیقه‌ای عملیات کند. این امر می‌تواند به معنای محدودیت جدی در پوشش هوایی و زمان گشت‌زنی برای جنگنده‌های ناونشین باشد که در ماموریت‌های پدافندی و تهاجمی از اهمیت بالایی برخوردار است.

**جنگنده‌ای برای ناوهای نسل جدید**

J-35 به عنوان یک جنگنده پنهان‌کار ناونشین، بخشی از تلاش چین برای ایجاد ناوگانی مدرن و توانمند در آب‌های دوردست است. طراحی آن شباهت‌هایی به F-35 آمریکایی دارد و انتظار می‌رود که با سیستم منجنیق الکترومغناطیسی ناو فوجیان، عملکرد بهتری نسبت به ناوهای قبلی چین (لیائونینگ و شاندونگ) که دارای سکوی پرش هستند، ارائه دهد.

این منجنیق به تئوری امکان اعزام پروازها با سرعت بیشتر و افزایش برد عملیاتی را فراهم می‌کند، اما تحقق این مزیت به عملکرد مطمئن موتور جنگنده‌ها وابسته است.

**چالش موتور؛ WS-19 یا WS-21؟**

قرار بود J-35 به موتور جدید WS-19 مجهز شود، موتوری که از سال 2017 در حال توسعه است. اما تصاویر ارائه‌شده نشان می‌دهند که ممکن است این جنگنده هنوز از موتور قدیمی‌تر WS-21 استفاده کند. در عملیات ناونشینی، موتور نقش حیاتی دارد، چرا که جنگنده باید در باند کوتاه عرشه با کمک منجنیق، نیروی رانش کافی برای برخاست و حمل تسلیحات را فراهم کند.

چوسان ایلبو یادآور شده که چین در تلاش است تا ضعف‌های تاریخی خود در زمینه موتورهای هواگرد را برطرف کند و در این راستا شرکت “آئرو انجین کورپوریشن چین” را در سال 2009 تأسیس کرده و طی یک دهه گذشته بیش از 40 میلیارد دلار در این بخش سرمایه‌گذاری کرده است. با این حال، توسعه موتورهای جت پیشرفته هنوز هم یکی از چالش‌های بزرگ برای چین محسوب می‌شود.

**پیامدهای عملیاتی برای ناو فوجیان**

ناو فوجیان علامت‌گذار یک مرحله جدید در نوسازی نیروی دریایی چین است و قرار است توانایی اعزام سریع‌تر و گسترده‌تر هواگردها را فراهم کند. اما اگر محدودیت‌های گزارش‌شده در مورد مداومت پروازی J-35 صحیح باشد، توانایی این جنگنده در تامین پدافند هوایی و انجام ماموریت‌های تهاجمی در فواصل دور تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

در نهایت، موفقیت عملیاتی ناو فوجیان نه تنها به فناوری‌های پیشرفته عرشه و منجنیق بستگی دارد، بلکه به عملکرد کلیدی جنگنده‌های آن نیز مرتبط است؛ موضوعی که هنوز زیر ذره‌بین تحلیلگران قرار دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *