**نوزادان انسان؛ موجوداتی ناتوان اما با پتانسیلهای شگرف**
نوزادان انسان در مقایسه با سایر گونههای حیوانی با ناتوانی شگرفی متولد میشوند. در حالی که کرههای اسب تنها چند ساعت پس از تولد قادر به ایستادن هستند و نوزادان شامپانزه به سرعت به موهای مادر خود میچسبند، نوزادان انسان برای ماهها نمیتوانند دمای بدن خود را تنظیم کنند یا بهطور مستقل حرکت کنند.
پژوهشگران تنوع زیستی، به ویژه اسکات تراورز، به بررسی دلایل تکاملی پشت این ویژگیها پرداختهاند.
### تنگنای زایمان: چالشی میان مغز و لگن
تاکنون زیستشناسان تکاملی به مفهوم «تنگنای زایمان» اشاره کردهاند که توضیح میدهد چرا نوزادان انسان به این شکل متولد میشوند. این نظریه، که در اواسط قرن بیستم شکل گرفت، بیان میکند که انسانها با یک چالش تکاملی مواجهاند:
1. **دوقسمتی شدن**: راه رفتن بر روی دو پا باعث باریکتر شدن و پیچیدگی بیشتر لگن انسان شده است.
2. **مغز بزرگ**: رشد مغز در انسانها مانع از انتقال راحت سر جنین از مجرای زایمان میشود.
مطالعات نشان میدهد که سر نوزاد انسان هنگام تولد تنها ۲۵ تا ۳۰ درصد از حجم بزرگسالیاش را دارد در حالی که این رقم در شامپانزهها ۴۰ درصد است. اگر دوران بارداری طولانیتر میشد، بزرگ شدن سر جنین عبور آن از واژن مادر را غیرممکن میکرد.
### فرضیه EGG: محدودیتهای انرژی
تحقیقات اخیر به نظریه جدیدی به نام «فرضیه انرژیزایی دوران بارداری و رشد» پرداختهاند. بر اساس مطالعهای در سال ۲۰۱۲، دلیل اصلی محدودیت در دوران بارداری ممکن است هزینههای متابولیک بارداری باشد. در پایان بارداری، مصرف انرژی مادر به طور قابل توجهی افزایش مییابد و زایمان در نقطهای انجام میشود که نیاز جنین فراتر از قابلیت تأمین انرژی مادر است.
### نوزادان انسان؛ زودرس یا دیررس؟
انسانها در طبقهبندی زیستشناسی به عنوان گونههای «دیررس» شناخته میشوند، به این معنا که نوزادان در وضعیت ناتوانی متولد میشوند، اما این استراتژی نفعهای مهمی دارد. این نوزادان در محیط اجتماعی رشد بیشتری پیدا کرده و همچنین ناتوانی آنها موجب مشارکت بیشتر در پرورش آنها میشود.
### معاملهای برای تسخیر جهان
تحلیلهای جدید نشان میدهند که لگن زنان به شکلی که پیشتر تصور میشد، نمیتواند محدودکننده باشد و تکامل تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد. در نهایت، نوزادان انسان باوجود ناتوانی در بدو تولد، تحت تأثیر ویژگیهای تکاملی برتری چون مغز بزرگ، راه رفتن عمودی و سیستمهای اجتماعی متعاون رشد میکنند و به موجوداتی خلاق تبدیل میشوند.
این فرآیند تکاملی، بهعنوان یک «معامله استثنایی» در نظر گرفته میشود که پتانسیلهای بالقوهای برای خلق فرهنگ و دانش به همراه دارد.
منبع: Forbes
