به گزارش خبرآنلاین و به نقل از گجتنیوز، تغییر شکل جمجمه بهصورت عمدی از دیرباز در چندین تمدن مختلف رایج بوده است. انسانهای باستان با بهرهگیری از روشهایی نظیر بستن پارچه و استفاده از بلوکهای چوبی، فرم جمجمه نوزادان را تغییر میدادهاند. این اقدام معمولاً به دلایل فرهنگی یا بهمنظور نشان دادن موقعیت اجتماعی صورت میگرفت و کشف اخیر در کرواسی نیز این روند را تأیید میکند.
محققان باستانشناس در کرواسی موفق به کشف سه اسکلت باستانی متعلق به کودکان ۱۲ تا ۱۶ ساله شدند که متعلق به بازه زمانی ۴۱۵ تا ۵۶۰ میلادی هستند. این کودکان همگی با مشکلات سوءتغذیه مواجه بودند و بهطور ناگهانی جان خود را از دست دادند که احتمال میرود بهدلیل شیوع طاعون در دوره مهاجرت بزرگ اروپا باشد.
از میان این سه اسکلت، تنها یکی از آنها، که ریشههای اروپای غربی داشت، اسکلت عادی با جمجمهای با شکل طبیعی بود. اسکلت دوم از فردی با ریشههای آسیای شرقی دارای کشیدگی به سمت بالا بود و اسکلت سوم که متعلق به شخصی با ریشههای آسیای نزدیک بود، نوعی تغییر شکل دایرهای-قائم را نشان میداد که در آن، پشت پیشانی صاف و ارتفاع جمجمه بهطرز قابل توجهی افزایش یافته بود. این تغییر شکل عمدی در دوره مهاجرت، بهویژه در بین اقوام کوچنشین مانند هونها بسیار رایج بوده است.
در بررسیهای اولیه ممکن است تصور شود که تغییر شکل جمجمه صرفاً به دلایل آرایشی یا باور به موجودات فضایی صورت میگرفته است؛ اما تحقیقات جدید نشاندهنده اهداف اجتماعی و فرهنگی عمیقتری برای این عمل است.
محققان معتقدند که این تغییر فرم بهعنوان نمادی از جایگاه اجتماعی بالا عمل میکرده و به تقویت حس هویت جمعی و اتحاد در جوامع باستانی یاری میداده است. شواهد باستانشناختی از تمدنهای باستانی نظیر کولاگوآ (Collagua) در منطقه آند پرو نشان میدهد که نخبگان این جوامع بهطور عمدی سر خود را تغییر شکل میدادند تا از سایر گروهها متمایز شوند و نابرابریهای اجتماعی را نیز تقویت کنند.
