### تأثیر سیاهچالهها بر کهکشانها: کشف جدید با تلسکوپ جیمز وب
اخترشناسان دریافتهاند که سیاهچالههای کلانجرم میتوانند تأثیرات عمیقی فراتر از کهکشان خود بر ستارهزایی در کهکشانهای دیگر بگذارند. این نتایج شگفتانگیز با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) به دست آمده و در مجله معتبر *The Astrophysical Journal Letters* منتشر شده است.
دادههای اولیه تلسکوپ، نشاندهنده کمبود کهکشانها در اطراف اختروشها، که نوری فوقالعاده درخشان دارند، بود. این پدیده جای تعجب داشت و پژوهشگران را به سوالات بسیاری کشاند. آیا تلسکوپ دچار نقص فنی بوده یا واقعاً کهکشانها موجودند اما به سختی قابل شناساییاند؟
یونگدا ژو، پژوهشگر این پروژه، بیان میکند که با بررسی دقیقتر، مشخص شد که فرآیند تولد ستارههای جدید در این کهکشانها متوقف شده است. تیم تحقیقاتی بر روی اختروشی به نام «J0100+2802» تمرکز کردند که ۱۳ میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد و تحت تأثیر یک سیاهچاله کلانجرم ۱۲ میلیارد برابری خورشید قرار دارد.
تلسکوپ جیمز وب با قابلیتهای ویژهاش، توانست به تحلیل تابش اکسیژن یونیزه در این کهکشانها پرداخته و به نتایج مهمی دست یابد. کهکشانهای نزدیک به این اختروش، میزان تابش کمتری از اکسیژن یونیزه نشان دادند، بهطوریکه مشخص شد ابرهای گاز سرد که برای تشکیل ستارهها ضروریاند، در این مناطق از بین رفتهاند.
ژو این پدیده را با اشاره به سیاهچالهها به عنوان «شکارچیان گرسنه» تشریح میکند. این سیاهچالهها با بلعیدن ماده از کهکشانهای همسایه، تعیینکننده نحوه شکلگیری ستارهها در آنها هستند. تأثیر این فرآیند به قدری شدید است که باعث میشود ستارهزایی متوقف شود.
این کشف اولین شواهد از تأثیر سیاهچالهها در مقیاس میانکهکشانی است و نشان میدهد که این اجرام کیهانی نقشی بزرگتر از آنچه که تصور میشده در شکلگیری کهکشانها ایفا کردهاند. بررسیها نشان میدهد که ممکن است کهکشان راه شیری نیز در گذشته دارای یک اختروش فعال بود. اکنون این پرسش در پیش است که این اثرات کهکشانی بر شکلگیری کهکشان ما به چه صورت بوده است.
