**به گزارش خبرآنلاین و به نقل از زومیت،** در فضای غیررسمی، نظریات متنوعی درباره اهرام مصر وجود دارد که برخی از آنها این سازهها را میراث تمدنهای فناورانه گمشده یا حتی موجودات فرازمینی میدانند. در همین راستا، مهندسی از دانشگاه بولونیا تحقیقی را انجام داده که هنوز در مراحل داوری همتا قرار دارد. این تحقیق با دقت به بررسی میزان فرسایش جوی هرم بزرگ جیزه یا هرم خوفو پرداخته و شواهدی ارائه کرده که نشان میدهد این سازه قدمتی بسیار بیشتر از آنچه که تاکنون تصور میشده دارد.
**براساس یافتههای این پژوهش،** شکل کنونی اهرام به طور قابل توجهی با آنچه در زمان ساخت آن وجود داشت، متفاوت است. بلوکهای سنگی عظیم که امروزه دیده میشوند، در ابتدا زیر پوششی از سنگهای آهکی صیقلی قرار داشتند. در طول قرنها، سنگهای پوششی به دلیل پروژههای ساختمانی در قاهره تخریب شدهاند و تنها بخشهای کوچکی از آنها به دلیل دفن زیر شنها در پایه هرم سالم باقی مانده است.
آلبرتو دونینی، نویسندهی این تحقیق، بر اساس مقایسه میزان فرسایش سنگها، ادعای محاسبه زمان دقیق ساخت این بنا را دارد. وی بر این باور است که حجم مواد تخریبشده در سطح سنگها باید با زمان مواجهه آنها با فرآیندهای فرسایشی مرتبط باشد. یافتههای او که براساس مدلهای آماری قرار دارد، احتمالاً نشان میدهد که تاریخ ساخت هرم بزرگ بین ۸،۹۵۴ تا ۳۶،۸۷۸ سال پیش از میلاد است. محاسبات میانگین حتی به عددی چشمگیر معادل ۲۲،۹۱۶ سال پیش اشاره دارد، که با تاریخگذاریهای رسمی باستانشناسی فاصله زیادی دارد.
**با این حال،** نویسندهی مقاله بر این نکته تأکید دارد که نتایج بهدستآمده قابل اتکا نیستند و بیشتر به عنوان تخمینهای اولیه محسوب میشوند. این مطالعه با محدودیتهای قابل توجهی مواجه است؛ از جمله فرض ثابت بودن نرخ فرسایش در طول تاریخ، در حالی که اقلیم مصر در زمانهای دور مرطوبتر بوده و این مسئله فرایند تخریب سنگها را تسریع میکرده است. همچنین، عوامل انسانی و رشد صنعت گردشگری در سالهای اخیر، سرعت تخریب سازهها را به شکل قابل توجهی افزایش دادهاند.
دادههای باستانشناسی قبلی نیز با این فرضیه جدید مغایرت دارند. کارشناسان این حوزه، تاریخگذاری اهرام را بر مبنای سیر تکامل معماری و کشف سفالگری در یک دوره سههزار ساله انجام میدهند. تمام آثار و ابزار کشفشده در محوطه جیزه، متعلق به دوران پادشاهی قدیم و سلسله چهارم مصر بوده و با بافت تاریخی آن دوره همخوانی دارد.
آزمایشهای دقیق رادیوکربن بر روی بقایای گیاهی و دانههای یافتشده در سازههای همدوره، تاریخ ۲۶۰۰ پیش از میلاد را تأیید میکند. این روشها به مراتب از اعتبار علمی بیشتری نسبت به تحلیلهای فرسایشی که تحت تأثیر شرایط اقلیمی هستند، برخوردارند. بنابراین، تا زمانی که شواهد معتبرتری ارائه نشود، هرم بزرگ جیزه به عنوان شاهکاری از مهندسی عصر مفرغ در حدود ۴۶۰۰ سال پیش شناخته خواهد شد.
