### میخهای کرومی روی چرخ کامیونها و واقعیت آنها
به گزارش منابع خبری، آمریکا با نزدیک به سه میلیون کامیون سنگین که وظیفه جابهجایی کالا را بر عهده دارند، به عنوان یکی از شریانهای اصلی لجستیک شناخته میشود. در حین رانندگی در کنار این کامیونها، شاید متوجه میخهای بزرگ و درخشان بر روی چرخها شوید. اما این میخها چه کاربردی دارند؟
#### سؤالی که بسیاری از مردم از پاسخ به آن بیخبرند
احتمالاً بسیاری از علاقمندان به خودرو نیز نمیدانند این میخها چه نقشی ایفا میکنند. برخی از شایعات در فضای مجازی آنها را به سلاحهای خطرناک تشبیه میکنند، تصویری شبیه ارابههای جنگی گذشته. اما واقعیت به مراتب سادهتر است.
#### درپوشهای تاریخی با بیش از یک قرن سابقه
این میخها در واقع درپوشهای مهره چرخ هستند، ابداعی که به اوایل قرن بیستم برمیگردد. نخستین نمونههای ثبتشده در سال ۱۹۰۲ به بازار آمدند و هدف اصلی آنها محافظت از مهرهها در برابر آب، گلو لای و زنگزدگی بود.
در دهههای بعد، بهخصوص از دهه ۶۰ میلادی، این درپوشها به شکل گستردهتری به کار رفتند و شکل میخی آنها با تأخیر بیشتر به دلایل زیباییشناسی رایج شد، که از دهه ۲۰۱۰ محبوبیت بیشتری پیدا کرد.
#### ظاهری خشن ولی کاربردی ساده
با وجود ظاهر تهاجمی، میخهای کرومی تنها پوستهای بر روی مهرهها هستند و معمولاً از پلاستیک یا آلومینیوم نازک ساخته میشوند و با روکش کرومی پوشانده میشوند. عملکرد اصلی این میخها همچنان محافظت در برابر آلودگی است، هرچند که جنبههای تزئینی آنها امروزه بهوضوح بیشتر شده است.
#### آیا خطرناک هستند؟
نگرانی اصلی این است که آیا این میخها میتوانند بدنه خودرو را سوراخ کنند؟ در واقع، احتمال این موضوع بسیار کم است. این قطعات معمولا با فشار روی مهرهها قرار میگیرند و در صورت برخورد شدید، خود میخها جدا خواهند شد. خطر واقعی معمولاً ناشی از پیچهای فولادی زیر آنهاست.
#### وضعیت قانونی میخها
این میخها، هرچند تهدیدی برای خودروهای سواری نیستند، اما برای عابران پیاده و موتورسواران ممکن است ایجاد مشکل کنند. قوانین در این زمینه در ایالتهای مختلف متفاوت است؛ برخی ایالتها بیرونزدگیهای زیاد را ممنوع کردهاند و در برخی جاها هر قطعه خطرناکی غیرمجاز است.
در نهایت، میخهای کرومی بیشتر بهعنوان نشانهای از سلیقه و نوعی تزئین در کامیونها مطرح هستند و نباید آنها را خطرناک تصور کرد، هرچند که نزدیک شدن به آنها همیشه توصیه نمیشود.
