به گزارش خبرآنلاین و به نقل از ایسنا، بررسیها نشان میدهد که وارونگیهای میدان مغناطیسی زمین بهطور نسبی به شکل منظمی در مقیاسهای زمانی زمینشناسی در حال وقوع بودهاند. طی ۱۷۰ میلیون سال گذشته، حدود ۵۴۰ مورد این گونه وارونگیها ثبت شده که به نظر میرسد به مدت میلیاردها سال ادامه دارند.
اما در حدود ۴۰ میلیون سال پیش، شرایط بهطرز قابل توجهی متفاوت بوده است. محققان دریافتهاند که یک گذار در این دوره ۱۸ هزار سال و دیگری حداقل ۷۰ هزار سال به طول انجامیده، که بهوضوح فراتر از میانگین ۱۰ هزار سالهای است که معمولاً بهعنوان هنجار تلقی میشود.
یوجی یاماموتو، محقق ارشد این مطالعه و دیرینهمغناطیسشناس دانشگاه کوچی ژاپن، بیان کرد که این یافتهها نشاندهنده وجود یک فرآیند بسیار طولانی در زمینه وارونگی میدان مغناطیسی است که نه تنها درک متعارف را به چالش میکشد، بلکه واقعاً شگفتانگیز است.
یاماموتو افزود که تنوع در زمانوارونگیهای مشاهده شده، نشاندهنده خواص دینامیکی ژئودینامیک زمین است و این شواهد تجربی نشان میدهد که وارونگیهای ژئومغناطیسی ممکن است به طرز قابل توجهی بیشتر از آنچه قبلاً تصور شده، بهطول بینجامند.
این تیم تحقیقاتی، هسته رسوبی را از سواحل نیوفاندلند در اقیانوس اطلس شمالی استخراج و تحلیل کردند. سیگنالهای مغناطیسی درون این هسته، که بههمراه کریستالهای ریز محبوس شدهاند، جهت میدان مغناطیسی زمین را در دورههای طولانی نشان میدهند. محققان به بررسی یک لایه خاص ۸ متری پرداختند که بخشی از دوره ائوسن را شامل میشود و در آن تغییر قطبیت مشهود بوده است.
تحقیقات نشان داد که دو تغییر میدان مغناطیسی به ثبت رسیده، یکی به مدت حدود ۱۸ هزار سال و دیگری به مدت ۷۰ هزار سال بوده است. پیشبینیهای مدلسازی کامپیوتری نیز نشان میدهد که چنین رخدادهایی میتوانند ممکن است تا ۱۳۰ هزار سال ادامه یابند.
این تغییرات میدان مغناطیسی ناشی از جابجایی در هسته بیرونی مایع آهن و نیکل زمین به ضخامت تقریبی ۲۲۰۰ کیلومتر است. این هسته همیشه در حال تغییر است و در برخی موارد به اندازهای ناپایدار میشود که قطبهای مغناطیسی جا بهجا میشوند.
لازم به ذکر است که زمین بهطور کلی عوض نمیشود، بلکه شمال مغناطیسی به جنوب مغناطیسی تبدیل میشود و برعکس. این تغییرات جدید نه تنها زمان بیشتری را در بر میگیرند، بلکه غیرمنظمتر از آن چیزی هستند که انتظار میرفت.
محققان در مقاله خود تأکید کردهاند که «بازگشتهای» چندگانه در میدان مغناطیسی میتوانند معمولیتر از آنچه تصور میشد، باشند. در واقع، این رفتار به دلیل شباهت با وارونگی شناختهشده برونس-ماتویاما تأیید میشود که حدود ۷۷۵ هزار سال پیش رخ داده و به اعتقاد کارشناسان ممکن است چنین وارونگیهایی بیشتر از آنچه مورد انتظار بود، رایج باشند.
پیتر لیپرت، دیرینهمغناطیسشناس دانشگاه یوتا، اضافه کرد که این شرایط به معنای افزایش مواجهه سیاره با تابش کیهانی و روندهای دیگر در محیط زیست است. برای درک کامل این پدیده و اثرات آن، تحقیقات بیشتری نیاز است.
