**بررسی جدید: آمیزش انسانهای مدرن با نئاندرتالها بهویژه از سوی نرها بوده است**
به گزارش خبردونی، پژوهشگران از طریق تحلیل دادههای ژنتیکی دریافتند در زمان مهاجرت انسانهای مدرن از آفریقا به اوراسیا و برخورد با نئاندرتالها، آمیزش بین این دو گونه به شکل متعادل صورت نگرفته است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که جفتگیری بیشتر میان نرهای نئاندرتال و مادههای انسان مدرن رخ داده است.
**اهمیت کروموزوم X در مباحث ژنتیکی**
یکی از معماهای ژنتیک تکاملی این بود که چرا آثار نئاندرتال در ژنوم انسانهای معاصر، بهویژه در کروموزوم X، به شکل چشمگیری کم یا غایب است. این نواحی تحت عنوان “Neanderthal deserts” شناخته میشوند. در گذشته، علم بر این عقیده بود که این کمبود ناشی از “ناسازگاری زیستی” است، بهطوری که برخی ژنهای نئاندرتالی برای انسانهای مدرن مضر بودند و به همین دلیل حذف شدهاند. اما یک تحقیق جدید که در مجله Science منتشر شد، توضیح متفاوتی ارائه میدهد.
**تحلیلی بر DNA نئاندرتالها**
مولفان این مطالعه، DNA سه نئاندرتال به نامهای Altai، Chagyrskaya و Vindija را مورد بررسی قرار داده و آن را با دادههای ژنتیکی جمعیتهای بدون نژاد نئاندرتالی در آفریقای زیرصحرا مقایسه کردند. نتایج نشان داد که اگر دو گونه از نظر زیستی ناسازگار بودند، باید ژنوم انسان مدرن هم در کروموزوم X نئاندرتالها کمبود. ولی واقعیت عکس بود؛ کروموزوم X نئاندرتالها تقریباً ۶۲ درصد بیشتر از سایر کروموزومها، DNA انسان مدرن را دارا بود.
**تأثیر تفاوتهای جنسی در انتقال ژن**
در هر دو گونه، مادهها دو کروموزوم X دارند در حالیکه نرها تنها یک کروموزوم X دارند، به همین دلیل جهت آمیزش اهمیت زیادی دارد. اگر نرهای نئاندرتال بیشتر با زنان انسان مدرن جفتگیری کردهاند، این موضوع به معنای کاهش وراثت کروموزوم X نئاندرتالی در جمعیت انسان مدرن و افزایش وراثت کروموزوم X انسان مدرن در جمعیت نئاندرتال است. این الگو به وضوح در دادههای ژنتیکی مشهود است.
**جدایی تاریخی و تماسهای مجدد**
شواهد تکاملی نشان میدهد که نیاکان انسان مدرن و نئاندرتالها حدود ۶۰۰ هزار سال پیش از هم جدا شدند. در حالی که انسانهای مدرن در آفریقا تکامل یافته و نئاندرتالها با شرایط اوراسیا سازگار شدند، این جدایی دائمی نبود. در قرون متمادی، گروههای انسانی با یکدیگر تماس داشتند و بخشی از DNA خود را مبادله کردند. امروزه افراد با تبار غیرآفریقایی معمولاً چند درصد DNA نئاندرتالی در ژنوم خود دارند.
**تحلیل اجتماعی و زیستی از آمیزشها**
پژوهشگران خاطرنشان کردند که این یافتهها نمیتواند به معنای ترجیح یک گروه بر دیگری باشد. بلکه به احتمال زیاد یکی از جهتهای آمیزش به لحاظ اجتماعی یا زیستی “پذیرفتنیتر” بوده است. همچنین، این پدیده تنها منحصر به اولین آمیزشها نبوده و با استمرار در نسلهای بعدی ادامه یافته است.
این تحقیقات جدید تصویر جامعتری از تعامل میان انسان مدرن و نئاندرتالها به نمایش میگذارد و نشان میدهد تاریخ تکامل انسان نه تنها به دلیل مهاجرت و بقا بلکه به واسطه الگوهای اجتماعی و زیستی متأثر از روابط میان گونهها شکل گرفته است.
منبع: theguardian
