به گزارش خبردونی و بر اساس اطلاعات زومیت، تحقیقات انجامشده در شمال اقیانوس آرام نشان میدهد که نهنگهای قاتل، یا اورکاها (Orcinus orca)، در برخی مواقع ممکن است یکدیگر را شکار و مصرف کنند. این رفتار که به همنوعخواری یا کانیبالیسم معروف است، میتواند توضیحاتی درباره ساختار اجتماعی منحصر به فرد این جانداران ارائه دهد.
اورکاها بهطور معمول در بالای زنجیره غذایی قرار دارند و خودشان کمتر در معرض خطر قرار میگیرند، اما پژوهشگران در این منطقه شواهدی از شکار اورکاها توسط گروهی از اورکاهای دیگر پیدا کردهاند. در شمال اقیانوس آرام، دو زیرگونه اصلی اورکا شناخته شدهاند. اورکاهای مهاجر که بهعنوان “بیگ” معروف هستند، به شکل گروههای متغیر برای شکار طعمههایی چون فکها و دلفینها همکاری میکنند. در مقابل، اورکاهای مقیم گروههای بزرگ و پایداری دارند و تمام عمر را در کنار خانواده خود سپری میکنند.
سرگئی فومین از مؤسسه جغرافیای اقیانوس آرام در روسیه، در حالی که در جزیره برینگ مشغول تحقیق بود، شواهدی از برخوردهای خشونتآمیز میان این دو زیرگونه کشف کرد. او متوجه شد بالههای پشتی جویدهشده نهنگهای بزرگ بالهای وجود دارند که به نظر میرسد قربانی اورکاها شدهاند.
در تابستان ۲۰۲۲، یک باله خونآلود متعلق به نهنگ قاتل بر ساحل پیدا شد که نشانههای دندان به وضوح روی آن مشاهده میشد. دو سال بعد، نمونه مشابه دیگری کشف شد. آزمایشهای ژنتیکی نشان داد که این بالهها متعلق به اورکاهای مقیم جنوبیاند و فومین و همکارانش بر این باورند که این اورکاها ممکن است توسط اورکاهای مهاجر شکار شدهاند.
این اطلاعات باعث شده است تا زیستشناسان بازنگری در ساختار اجتماعی اورکاهای مقیم داشته باشند. اولگا فیلاتووا از دانشگاه دانمارک جنوبی به این نکته اشاره میکند که این ساختار اجتماعی بسیار منحصربهفرد است و احتمالا همنوعخواری میتواند دلیلی بر شکلگیری گروههای خانوادگی بزرگ باشد.
هرچند اورکاها بهطور کلی شکارچیان برتر هستند، اما رفتارهای تهاجمی میان آنها نیز گزارش شده است. جرد تاورز از مؤسسه پژوهشی دریایی «بی سیتولوژی» در کانادا در سال ۲۰۱۶ شاهد کشتار یک نوزاد تازهمتولدشده توسط گروهی از اورکاهای بیگ بود. او بر این باور است که این رفتار شاید به منظور وادار کردن مادر نوزاد به آمادگی برای زایمان یا جفتگیری بوده است.
تاورز همچنین به احتمال دفاعی بودن ساختار اجتماعی اورکاهای مقیم اشاره دارد، هرچند نمیتوان بهطور قطع گفت که بالههای پیدا شده در جزیره برینگ حتما نتیجه همنوعخواری بودهاند. ممکن است این بالهها در خلال درگیریهای داخلی جدا شده یا پس از مرگ طبیعی خورده شده باشند.
پژوهشگران در رابطه با دلایل این همنوعخواری تنها میتوانند حدس و گمان کنند. فیلاتووا بر این باور است که شرایط محیطی بسیار مؤثر است. در جزیره برینگ، وقتی منابع غذایی چون فکها و شیرهای دریایی کاهش یابند، اورکاها ممکن است به طعمههای دیگری روی آورند. او تصریح میکند که اگر غذایی وجود نداشته باشد و یک اورکای جوان تنها در دسترس باشد، احتمال شکار آن افزایش مییابد.
این تحقیقات در مجله Marine Mammal Science منتشر شده است.
