**به گزارش خبرآنلاین،** یک دوره جدید در رقابتهای امنیتی جهانی به راه افتاده است؛ چراکه کشورهای پیشرفته نظامی میلیاردها دلار را به تحقیق و توسعه فناوریهای کوانتومی اختصاص میدهند. این فناوریها به تدریج از نظریه به واقعیتهای عملی نزدیک میشوند و میتوانند تأثیرات قابل توجهی بر دفاع ملی و تعادل استراتژیک بگذارند.
**به نقل از ایسنا،** فناوری کوانتومی با تهدیدی جدی برای زیرساختهای امنیت دیجیتال امروز به میدان آمده است. سیستمهای کوانتومی پیشرفته قادر به نقض روشهای رمزنگاری موجود هستند و ممکن است اطلاعات حساس مانند ارتباطات نظامی و اطلاعات مالی را به خطر بیندازند. با پیشرفت این فناوری، شکل جدیدی از جنگ در سه حوزه مهم پدید میآید:
– **محاسبات کوانتومی**
– **حسگرهای کوانتومی**
– **ارتباطات کوانتومی**
اما چرا فناوری کوانتومی به عنوان یک تحولدهنده اصلی در نظر گرفته میشود؟
برای تحدید اثرات نظامی فناوری کوانتومی، درک تفاوتهای اساسی میان محاسبات کلاسیک و کوانتومی ضروری است.
**رایانههای کلاسیک،** شامل انواع مختلف از لپتاپ تا ابررایانهها، از بیتها برای پردازش اطلاعات استفاده میکنند که فقط دو حالت ۰ یا ۱ را امکانپذیر میسازد. این رویکرد دودویی، زیربنای تمامی فناوریهای دیجیتال آموختهشده است. اما این سیستمها محدودیتهایی در مواجهه با مسائل پیچیده دارند.
در مقابل، **رایانههای کوانتومی** بر پایه قوانین فیزیکی خاصی فعالیت میکنند. این مدل از دادهها تحت عنوان بیتهای کوانتومی یا “کیوبیت” شناخته میشود و از دو اصل اصلی مکانیک کوانتومی، یعنی برهمنهی و درهمتنیدگی بهره میبرد. کیوبیتها میتوانند به صورت همزمان در حالتهای مختلف وجود داشته باشند و ارتباطات بین آنها بدون توجه به فاصله بسیار سریع برقرار میشود.
### **محاسبات کوانتومی: امنیت ملی و رمزنگاری**
محاسبات کوانتومی تحولی شگرف در توان محاسباتی به وجود میآورد. این فناوری قادر به حل مسائلی است که حتی قویترین ابررایانهها نیز نمیتوانند به آنها بپردازند.
با این حال، این پیشرفتها تبعات منفی نیز برای امنیت جهانی دارند. قابلیت شکستن رمزهای بنیادین میتواند به حیات زیرساختهای دیجیتال و ارتباطات نظامی ضربه بزند.
فناوری کوانتومی را میتوان به عنوان دو لبه تیغ مشاهده کرد؛ از یک سو تهدیدی برای رمزگذاری مدرن محسوب میشود و از سوی دیگر ظرفیتهای جدیدی برای طراحی سیستمهای ایمن معرفی میکند.
دولتی که در این زمینه پیشتاز باشد، میتواند مزیت استراتژیک فوقالعادهای را کسب کند. بنابراین، امنیت دادهها و همچنین اصل بازدارندگی استراتژیک در دنیای امروز با چالشهایی جدی مواجه است.
### **پیامدهای استراتژیک محاسبات کوانتومی**
پیامدهای امنیت ملی از اهمیت بالایی برخوردار است. کشوری که به رایانه کوانتومی بزرگ و عملی دست یابد، قادر به انجام اقداماتی خواهد بود که میتواند آسیبهای جدی به همراه داشته باشد:
– تهدید به ارتباطات نظامی امن
– تضعیف سیستمهای فرماندهی و کنترل
– افشای شبکهها و منابع اطلاعاتی
– کاهش اعتماد به زیرساختهای دیجیتال جهانی
این موضوع ساختارهای بازدارنده را تحت تأثیر قرار میدهد و رقابت اطلاعاتی را دگرگون میسازد. باید توجه داشت که هنوز فاصلهای در زمینه توسعه این فناوری وجود دارد.
برآوردها نشان میدهد برای شکست دادن رمزگذاریهای مدرن به رایانههای کوانتومی با حدود ۲۰ میلیون کیوبیت نیاز است.### پیشرفتهای فناوری کوانتومی در نظامیگری و امنیت اطلاعات
فناوری کوانتومی به سرعت در حال پیشرفت است، به طوری که برخی از نمونههای اولیه رایانههای کوانتومی فقط به بیش از ۱۰۰۰ کیوبیت دست یافتهاند و هنوز با چالشهای متعددی از جمله نویز و شکنندگی روبهرو هستند. با این حال، انگیزهها برای بهبود این تکنولوژی بسیار زیاد است و پیشرفتها در این زمینه شتاب بیشتری گرفته است. نگرانیها درباره خطرات ناشی از محاسبات کوانتومی واقعی، جستوجوی فوری برای یک پاسخ دفاعی را به وجود آورده است. در این راستا، زمینه ارتباطات کوانتومی به عنوان پاسخی ممکن مطرح میشود.
حسگرهای کوانتومی به عنوان یکی از بالغترین و نزدیکترین کاربردهای فناوری کوانتومی در عرصه نظامی شناخته میشوند. طبق ارزیابیهای هیئت علوم دفاعی وزارت دفاع ایالات متحده، این حوزه به طور جدی برای استفاده در ماموریتهای نظامی آماده شده است. حسگرهای کوانتومی با تکیه بر حساسیت بالای کیوبیتها به اختلالات محیطی، قادر به اندازهگیری تغییرات کوچک در ویژگیهای مختلف مانند گرانش، زمان و میدانهای مغناطیسی هستند. با این ویژگیها، این حسگرها دقتی بسیار فراتر از سیستمهای کلاسیک ارائه میدهند.
کاربردهای نظامی این حسگرها شامل دو حوزه اصلی است: **مسیریابی بدون GPS** و **تشخیص تهدیدهای پنهان**. حسگرهای کوانتومی میتوانند دادههای دقیق برای موقعیتیابی و مسیریابی ارائه دهند که به نیروهای نظامی اجازه میدهد بدون تکیه بر GPS عمل کنند. همچنین با حساسیت بالای خود، امکان شناسایی زیردریاییها و دیگر تهدیدات پنهان دشمن را تا حد زیادی افزایش میدهند.
### چالشها و موانع فناوری کوانتومی
ارتقاء فناوریهای کوانتومی با چالشهایی روبهروست که باید قبل از استفاده گسترده در میدان جنگ برطرف شوند. یکی از مهمترین موانع این است که اکثر فناوریهای نویدبخش هنوز در محیطهای کنترلشده محدود ماندهاند. همچنین، حسگرهای کنونی عموماً بزرگ و پرمصرف هستند و کوچکسازی آنها برای کاربردهای نظامی، بهویژه در میدان جنگ، یک چالش بزرگ است.
از آنجا که محاسبات کوانتومی به عنوان یک تهدید جدی برای امنیت شناخته میشود، کشورها به توسعه دفاع در برابر این تهدید نیز میپردازند. برقراری ارتباطات امن در عملیات نظامی مدرن اهمیت بسیاری دارد و دو استراتژی اصلی برای ایمنسازی این ارتباطات در دوران پساکوانتومی در حال شکلگیری است. یکی از آنها به امنیت مبتنی بر فیزیک اشاره دارد که از مکانیک کوانتومی برای تأمین امنیت ارتباطات استفاده میکند، به ویژه در زمینه توزیع کلید کوانتومی.
با توجه به این تهدیدها و چالشها، به نظر میرسد که فناوریهای کوانتومی در آینده نزدیک نقش حیاتی در شکلدهی به استراتژیهای نظامی خواهند داشت و ممکن است باعث تحولی عمیق در حوزههای امنیت اطلاعات و نبردهای نظامی شوند.### تحول در امنیت سایبری با ظهور محاسبات کوانتومی
به گزارش **مدرن پالیسی**، ظهور محاسبات کوانتومی بهعنوان یک تحول اساسی در عرصه فناوری و بهویژه در امنیت سایبری مطرح شده است. این تحولات بهویژه تحت تأثیر فعالیتهای بازیگران دولتی و تاثیرات آن بر روی امنیت دیجیتال، در حال شکلگیری است.
فناوریهای کوانتومی قادرند بهطور بنیادین استانداردهای موجود در رمزنگاری را تغییر دهند و تواناییهای تهاجمی را افزایش دهند. بهنظر میرسد این فناوریها میتوانند موجب بر هم خوردن توازن قدرت سایبری در سطح جهانی شوند. با سرمایهگذاریهای فزاینده کشورهای پیشرو در حوزه تحقیقات کوانتومی، تبعات این پرسشها برای امنیت سایبری و روابط بینالملل بهطور فزایندهای روشن میشود.
تصور کنید ارتباطات رمزگذاریشده که سالها بهعنوان امن تلقی میشدند، تنها در چند ثانیه قابل شکستن باشند. این فناوری به بازیگران دولتی اجازه میدهد تا بهراحتی به دادههای حساس دسترسی پیدا کنند و سیستمهای امن را در کمترین زمان ممکن نقض کنند. بهاینترتیب، نفوذ به شبکهها و جمعآوری دادهها بهمراتب سریعتر و آسانتر از گذشته خواهد بود.
الگوریتمهای کوانتومی میتوانند حجم وسیعی از اطلاعات را با سرعتی بیش از رایانههای کلاسیک پردازش کنند و آسیبپذیریها را در سیستمهای پیچیده شناسایی کنند. با استفاده از هوش مصنوعی کوانتومی، این بازیگران میتوانند حملات سایبری با قابلیت انطباق با شرایط را در لحظه پیادهسازی کنند و در همان حال با دقت به تحلیل اقدامات دفاعی بپردازند.
زیرساختهای حیاتی مانند شبکههای انرژی، مخابرات و سیستمهای حملونقل بهعنوان اهداف آسیبپذیر در این محیط کوانتومی شناخته میشوند. احتمال نفوذ به این سیستمها برای جمعآوری اطلاعات و نیز بهعنوان یک اقدام احتمالی در درگیریهای آینده، نگرانیهایی را مطرح کرده است.
یک حمله مبتنی بر فناوری کوانتومی میتواند به اختلال در منابع برق، قطع ارتباطات و توقف شبکههای حملونقل منجر شود و عواقب اقتصادی و اجتماعی جدی بهدنبال داشته باشد. این تهدیدات ممکن است به بازیگران دولتی با فناوری کوانتومی قدرت بیشتری در مذاکرات بینالمللی ارائه دهد و تحولاتی را در بازدارندگی و اجبار در روابط بینالملل به همراه داشته باشد.
کشورهای پیشرفته ممکن است از قابلیتهای کوانتومی نه تنها بهعنوان ابزاری برای دفاع، بلکه بهعنوان عاملی برای نفوذ استفاده کنند و کشورهای با قابلیتهای کمتر را به طور بالقوه به همکاری یا امتیازدهی وادار نمایند. این تغییرات میتوانند بهنوعی مشابه تغییرات ناشی از رقابت تسلیحات هستهای در قرن بیستم در دنیای دیجیتال بهوجود آورند.
