به نقل از خبرگزاری مهر و بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط اسپیس، فضاپیمای کاوشگر ون آلن ای که وزنی بالغ بر 600 کیلوگرم دارد، در آگوست 2012 به همراه همتای خود، ون آلن بی، به فضا پرتاب شد. هدف این ماموریت بررسی کمربندهای تشعشعاتی اطراف کره زمین بود.
مقامات ناسا طی بهروزرسانیای اعلام کردند که انتظار میرود بیشتر قسمتهای این فضاپیما در هنگام ورود به اتمسفر سوزانده شوند، اما برخی قطعات ممکن است از این فرآیند جان سالم به در ببرند. آسیب احتمالی این بقایا به ساکنین زمین تقریباً بسیار ناچیز تخمینزده شده و حدود یک در 4200 مورد ریسک دارد.
با توجه به اینکه تقریباً 70 درصد از سطح زمین را آب پوشانده، احتمال جراحت ناشی از سقوط بقایای کاوشگر تنها 0.02 درصد اعلام شده است.
این تخمین ممکن است در آینده بهروزرسانی شود. کاوشگرهای ون آلن در مداری بیضوی قرار داده شدند که آنها را تا فاصله 30,415 کیلومتری زمین و در نهایت به 618 کیلومتری سیاره خاکی رساند.
ماموریت این فضاپیماها قرار بود تنها به مدت دو سال ادامه یابد، اما ون آلن بی موفق شد تا جولای 2019 فعال بماند و ون آلن ای تا اکتبر 2019 به جمعآوری اطلاعات ادامه دادند. این دادهها همچنان در حال تحلیل توسط محققان و برنامهریزان ماموریتهای فضایی هستند.
