به گزارش خبرآنلاین و به نقل از روزیاتو، ناوهای هواپیمابر مدرن نه تنها به دلیل ابعاد بزرگ عرشه و فناوری پیشرفتهای مانند سامانههای پرتاب منجنیقی و تجهیزات متوقفکننده هواپیما مشهور هستند، بلکه ساختار عرشه نیز خود یک نمونه بارز از مهندسی است. از دور به نظر میرسد که عرشه این ناوها مشابه باند فرودگاههای زمینی از بتن یا آسفالت ساخته شده، اما در واقع، این عرشهها به طور کامل از فولاد ساخته شدهاند.
فولاد به کار رفته در عرشهها از نوع ویژهای به نام فولاد دریایی با استحکام بالا است که به منظور مقاومت در برابر شرایط نبرد و فشار ناشی از عملیات روزانه پروازی طراحی شده است. همچنین، سطح فولادی این عرشهها به دقت آماده و پوششدهی میشود تا بتواند در برابر گرما مقاومت کند و سطحی زبر و ضدلغزش برای هواپیماها و کارکنان فراهم آورد.
در گذشته، بسیاری از ناوهای هواپیمابر عرشههایی از تختههای چوبی داشتند که بر روی سازههای فولادی قرار میگرفتند. با این حال، از زمان جنگ جهانی دوم، عرشههای فولادی زرهی به استاندارد این ناوها تبدیل شده است. این عرشههای فولادی نه تنها از ناو و هواپیماها در برابر حملات دشمن محافظت میکنند، بلکه به عنوان بخشی کلیدی از ساختار اصلی کشتی عمل میکنند.
ضخامت عرشه فولادی بسته به کلاس ناو متفاوت است و اطلاعات دقیق آن عموماً به دلیل اهمیت در بقای شناور، محرمانه باقی میماند. ساختار فوقسنگین عرشه به تأمین استحکام و حفاظت در میادین نبرد کمک میکند.
عرشه پرواز یک ناو هواپیمابر همواره تحت فشارهای مختلف قرار دارد. فشار ناشی از لاستیک هواپیماها، برخورد با کابلهای متوقفکننده، حرارت موتورهای جت و همچنین عوامل محیطی مانند باد و امواج ناپایدار، همگی چالشهای فیزیکی جدی برای عرشه ایجاد میکنند. به همین دلیل، سطح عرشه با پوششی ضدلغزش پوشانده میشود که نه تنها آن را در برابر آسیبها محافظت میکند، بلکه از سر خوردن وسایل و افراد بر روی عرشه جلوگیری مینماید.
این پوشش ضدلغزش نیاز به تعمیر و تعویض دارد و عمر آن به نوع پوشش و شرایط استفاده بستگی دارد. به عنوان مثال، ناو هواپیمابر USS Gerald R. Ford در سال ۲۰۲۵ برای نخستین بار پس از ورود به خدمت در سال ۲۰۱۷، این پوشش را تعویض و به روز رسانی کرد که حدود سه هفته به طول انجامید.
این پوشش تنها به ناوهای هواپیمابر محدود نمیشود و بر روی انواع شناورهای نظامی دیگر نیز استفاده میشود. نیروی دریایی آمریکا به طور مستمر به دنبال راههای بهتری برای استفاده و اجرای این پوشش است. در ناوهای هواپیمابر مدرن، پوشش ضدلغزش به همان اندازه که ساختار فولادی اهمیت دارد، جزء حیاتی عرشه پرواز محسوب میشود.
