خبرگزاری مهر به نقل از اتاق اصناف ایران گزارش داد که اقتصاد ایران با چالشهای متعددی روبرو است و اصناف به عنوان یکی از ارکان کلیدی اقتصاد محلی، همواره در معرض آسیبهای این بحرانها قرار دارند. طرحهای حمایتی اقتصادی و نظام بانکی به منظور حمایت از این بخش، تلاشهایی اساسی به شمار میآیند. اما سوال کلیدی این است که آیا این اقدامات به سمت رشد و تابآوری پایدار منجر میشوند یا فقط در پی نجاتهای موقتی هستند؟
تحقیقات نشان میدهد که بیشتر برنامههای حمایتی تمرکز بر ثبات کوتاهمدت دارند. اقداماتی چون جبران خسارات و تزریق نقدینگی فوری، اگرچه در کوتاهمدت از ورشکستگی جلوگیری میکنند، ولی بدون پرداختن به ریشه مشکلات، اصناف را در معرض آسیبهای آینده قرار میدهند.
این رویکرد ایجاد یک «چرخه معیوب» را به همراه دارد که تنها تمرکز بر زنده ماندن دارد و نه توسعه؛ و اصناف به دلیل وابستگی به حمایتهای مکرر، از قابلیتهای رقابتی خود کاستهاند. تابآوری واقعی نیازمند انطباق با تغییرات و نوآوری است و نه تنها زنده ماندن.
با وجود برنامههای اقتصادی که بر حمایت از اصناف آسیبدیده تأکید دارند، کارشناسان بانکی بیان میکنند که اعطاء تسهیلات برای واحدهای کوچک و متوسط به دلیل الزامات وثیقهیی، کارساز نیست. همچنین، این پرسش مطرح میشود که آیا تمرکز بر پایداری مالی کوتاهمدت، قادر به ایجاد سازگاری بلندمدت خواهد بود؟
یکی از مشکلات اصلی در اجرای طرحهای حمایتی، کمبود هماهنگی میان نهادهای مختلف است. وزارت اقتصاد و نظام بانکی به عنوان تأمینکنندگان اعتبار باید نیازها را شناسایی و منابع را تخصیص دهند، در حالی که نقش اصناف در شناسایی مشکلات و نیازها نیز بسیار حیاتی است.
در نهایت، برای تقویت اقتصاد محلی و تابآوری اصناف، ضروری است که یک اکوسیستم حمایتی منسجم ایجاد گردد. در غیر این صورت، اصناف ایران زنده خواهند ماند، ولی از رشد و پیشرفت پایدار محروم خواهند بود.
