**ایران در دو عرصه نظامی و اجتماعی: انسجام و پایداری مثالزدنی مردم**
سیدعیسی حسینی مزاری، رئیس مرکز تبیان افغانستان، در یادداشتی به تصویر کشیدن پایداری و انسجام مردم ایران در حمایت از رهبری و نظام جمهوری اسلامی پرداخته است. او این حرکت را در زمره نمونههای نادر در تاریخ معاصر جهان برشمرده و بر نقش ویژه آن در دو عرصه نظامی و اجتماعی تأکید میکند.
در عرصه نظامی، نیروهای ایرانی در برابر ائتلافی شامل قدرتهای پیشرفته مانند ایالات متحده و رژیم صهیونیستی ایستادگی کردند. این مقاومت تنها به ساختارهای رسمی محدود نشده و از حمایت مردمی نیز بهرهبرده است.
حسینی مزاری همچنین به حضور مستمر مردم در عرصه اجتماعی اشاره کرده و بیان کرده که این حضور در شرایط سخت و طولانیمدت ادامه یافته است. ارتباط میان «میدان» و «خیابان» بهعنوان دو نیروی مکمل، در تقویت انسجام ملی و محافظت از منافع کشور نقش مؤثری ایفا کرده است. مداحان و فعالان آیینی با استفاده از ادبیات حماسی، روحیه عمومی را تقویت کرده و پیوندها را مستحکمتر کردند.
علاوه بر این، فعالیتهای فرهنگی و رسانهای که توسط نیروهای آگاه و مجرب بهویژه در بدنه اجتماعی انجام شد، به انتشار پیام این تحولات در سطح جهانی کمک کرد و همدلی میان افکار عمومی کشورهای دیگر را بهدنبال داشت. این تحولات فشارهای سیاسی بر دشمنان را افزایش داد.
نقش نیروهای امنیتی نیز در این زمینه کلیدی بوده، چرا که مدیریت تهدیدات و تأمین امنیت ملی را در کنار تحولات اجتماعی برعهده داشتهاند. اقدامات این نیروها بهصورت روزانه و با دقت انجام شده و در غیاب آنها، دستیابی به موفقیتها در میادین نظامی و اجتماعی با چالشهای بیشتری روبرو میشد.
در سطح حکمرانی، مسئولان ایرانی با تلاشهای مداوم در راستای حفظ ثبات و ارائه خدمات عمومی، در شرایط بحرانی، نشان دادند که آماده هستند. حفظ کارکردهای اجرایی و جلوگیری از اختلال در زندگی روزمره از نقاط قوت این مدیریت به شمار میرود.
ساماندهی در عرصههای مختلف نظامی، اجتماعی، فرهنگی، امنیتی و مدیریتی تصویری از یک الگوی موفق مقاومت را ارائه میدهد که میتواند موقعیت جمهوری اسلامی را در معادلات منطقهای و جهانی تقویت کند. ادامه این وضعیت میتواند به تثبیت و ارتقای بیشتر این موقعیت در آینده منجر شود.
در نهایت، حسینی مزاری بر لزوم توجه و قدردانی از نقشآفرینی مردم ایران تأکید کرده و بیان کرده که حمایتهای داخلی و بینالمللی میتواند تغییرات آتی را به نفع ایران و قدرت منطقهای و بینالمللی این کشور تأثیر بگذارد.
