به گزارش خبردونی و بر اساس اطلاعات منتشر شده از هوشیو، «OpenClaw» که توسط «پیتر اشتاینبرگر»، توسعهدهنده اتریشی طراحی شده است، به عنوان یک چتبات معمولی همچون ChatGPT شناخته نمیشود. این ابزار در واقع یک ساختار برای توسعه «عاملهای هوش مصنوعی» است که بهطور مداوم فعال هستند، دارای حافظه میباشند و قادرند وظایف پیچیده را به صورت خودکار و بدون نیاز به دستور لحظهای از کاربر انجام دهند.
این عاملها میتوانند به پیامرسانهایی نظیر واتساپ، تلگرام و دیسکورد، همچنین به ایمیل، تقویم، فایلهای محلی و دستورات سیستم دسترسی پیدا کنند. دسترسی گسترده OpenClaw به این منابع به آن امکان میدهد که اقداماتی همچون مدیریت ایمیلها، هماهنگی برنامهها و خودکارسازی فرایندهای کاری را انجام دهد.
با توجه به رونق سریع OpenClaw، پروژهها و نمادهای جانبی متعددی نیز به وجود آمدهاند. یکی از بحثبرانگیزترین این پروژهها «Moltbook» است که ادعا شده تنها عاملهای هوش مصنوعی در آن محتوا منتشر میکنند. اما تحقیقات کارشناسان امنیتی نشان میدهد که بسیاری از این «عاملها» در حقیقت به انسانها وابسته بوده و از استقلال حقیقی برخوردار نیستند.
در کنار ویژگیهای مثبت، نگرانیهای امنیتی نیز به شدت مطرح شده است. کارشناسان هشدار میدهند که عاملهای OpenClaw، در صورت تنظیم نامناسب، میتوانند به نقاط ضعف جدی در امنیت تبدیل شوند. گزارشها حاکی از آن است که برخی افزونههای مخرب تلاش کردهاند از اعتماد کاربران بهرهبرداری کرده و حملات پنهانی یا رمزارزی را اجرا کنند.
همچنین، نشت اطلاعات کاربران در پروژه Moltbook به دلیل تنظیمات امنیتی ناکافی، نشاندهنده این واقعیت است که رشد سریع این اکوسیستم از آمادگی آن برای تأمین امنیت جلوتر است.
با این حال، کارشناسان تأکید میکنند که OpenClaw نه به معنای «هوش مصنوعی خودآگاه» است و نه نشانهای از دستیابی به تکینگی. این ابزار بیشتر به عنوان یک تغییر مهم تلقی میشود: تحول به سمت عاملهای شخصی هوش مصنوعی که میتوانند در زمینههای مختلف زندگی دیجیتال کاربران فعالیت کنند.
منتقدان به این نکته اشاره میکنند که آینده این فناوری هم پر از فرصتها و هم همراه با خطرات است؛ ابزاری قدرتمند که در صورت استفاده بدون آمادگی امنیتی، میتواند به جای مساعدت، مشکلاتی را ایجاد کند.
