به گزارش خبردونی، پویش بینالمللی عکس و فیلم «طلوع ماه» با همکاری انجمن سینمای جوانان ایران و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد. هدف این پویش ثبت و ماندگار کردن جلوههای مردمی و تاریخی آئینهای وداع و تشییع رهبر شهید انقلاب اسلامی و روایت تصویری آن بود. این رویداد در دو بخش فیلم و عکس و با تمرکز بر قابلیتهای تلفن همراه در تولید آثار فرهنگی و هنری انجام گرفت. هنرمندان حرفهای و غیرحرفهای از سراسر کشور در این پویش شرکت کردند. آثار ارسالشده شامل ۳۶۴ عکس تکی و ۲۹۶ اثر در قالب ۵۳ مجموعه عکس بود و داوری آن به عهده حافظ احمدی، سیفالله صمدیان و عباس کوثری بود. در مراسمی که امروز ۲۸ مرداد برگزار میشود، آثار برتر معرفی خواهند شد.
اعضای هیئت داوران در مورد ویژگیهای ممتاز آثار برگزیده به نکاتی اشاره کردند. آنها بر این باور بودند که این آثار فراتر از یک عکس ساده بوده و به بازتاب نگاه مردمی، سواد تصویری و حفظ تاریخ جامعه کمک کردهاند. آثار منتخب به ترکیب روایتگری، صداقت در انتقال حس و نگاه متنوع مردمی پرداخته و به سندهایی تاریخی تبدیل شدند.
سیفالله صمدیان درباره نقش استراتژیک تصویر در تاریخ خاطرنشان کرد که تصاویر تاریخ را شکل میدهند و عکاسی یکی از ابزارهای مرکزی در این زمینه است. او همچنین نسبت به غفلت در ثبت واقعیتها هشدار داد و تأکید کرد که تصویر باید بازتابدهنده حقیقت انسانی باشد.
حافظ احمدی به ارزشمندی مشارکت مردم در این پویش اشاره کرد و گفت که این رویداد حس همبستگی و ثبت بخشی از تاریخ تصویری جامعه را فراهم میکند. او همچنین بر اهمیت تفکر پشت عکسها تأکید کرد و گفت که عکس باید احساس و منظر مردم را بهدرستی بازتاب دهد.
عباس کوثری نیز در صحبتهای خود به چالشهای عکاسی مستند اشاره کرد و بیان کرد که ثبت جنبههای درونی یک واقعه دشوار است. بهطور کلی، این پویش به دنبال ایجاد یک آرشیو زنده و مردمی برای حفظ تاریخ تصویری معاصر است.در یک نشست خبری، تأکید شد که محدودیتهای دسترسی به موقعیتهای عکاسی میتواند منجر به نادیدهگرفتن برخی جنبههای واقعیت و تجربههای شخصی افراد شود. معمولاً نقاط مشخصی برای حضور عکاسان تعیین میشود که این مسئله مانع از ثبت برخی لحظات میگردد.
یکی از عکاسان با اشاره به خصوصیات عکاسی در رویدادهای تاریخی، بیان کرد که برای ثبت برخی لحظات خاص، عکاس باید شانس قرارگیری در موقعیتهای ویژه را داشته باشد. در این شرایط، او میتواند به عنوان چشم بینندگان غایب در آن واقعه عمل کند و آنچه را نمیتوانند بهطور مستقیم مشاهده کنند، ثبت کند.
در پایان، این عکاس بر اهمیت اصل غیرقضاوتی در عکاسی مستند تأکید کرد و افزود که عکاس باید بهصورت بیطرفانه آنچه را که میبیند، ثبت کند تا تصاویر بتوانند بهصورت مستقل با مخاطبان ارتباط برقرار کنند.
در ادامه، داوران یک پویش عکاسی بیان کردند که ایجاد آرشیو مردمی میتواند موجب ثبت تاریخ از منظر واقعی مردم شود و از تحریف یا دوری از واقعیتهای انسانی جلوگیری کند. این رویکرد امکان ثبت زوایای متنوع و ابعاد پنهان وقایع را فراهم کرده و در عکاسیهای رسمی شاید نادیده گرفته شوند. در نهایت، این آثار بهعنوان «آرشیو زنده» و حافظه تصویری، احساس واقعی جامعه را برای نسلهای آینده حفظ کرده و نشاندهنده رشد سواد تصویری و مشارکت فعال مردم در روایت تاریخ است.
