**خبرگزاری مهر، یادداشت مهمان – احمد احمدی، تهیهکننده سینما**
در عرصه سینما، اصولی نانوشته وجود دارد؛ بهطور مثال، سناریوی ضعیف هرگز نمیتواند حتی با بهترین جلوههای ویژه به اثر ماندگاری تبدیل شود.
اظهارات جنجالی ترامپ درباره تغییر نام تنگه هرمز به نامی جعلی، شبیه نگارش یک سناریوی مضحک است. نویسنده این سناریو نه تنها از تاریخ و جغرافیا بیخبر است، بلکه عمق واقعی موضوعی که به آن میپردازد را نمیشناسد.
برای ما سینماگران، تنگه هرمز فقط یک موقعیت جغرافیایی نیست؛ بلکه یک «شخصیت» با قدمت و تاریخ عمیق است. این شخصیت در تاریخ به نام «هرمز» ثبت شده و به قیمت جان سرداران و دریانوردان ایرانی به قدرت رسیده است. تغییر نام این آبراه به اندازهای نادرست است که بخواهیم در تیتراژی از یک فیلم کلاسیک نام کارگردان را تغییر دهیم. اینگونه اقدامات نه تنها بیمعنی است، بلکه نمایانگر بیپروایی کسانی است که تلاش میکنند واقعیتها را تغییر دهند.
ترامپ گمان میکند با بهرهگیری از کنشهای رسانهای و قدرت کاذب خود، میتواند هویت تاریخی یک منطقه را بازنویسی کند. این تصور اشتباهی در مدیریت قدرت است، چراکه او نمیتواند تاریخ را به دلخواه خود تغییر دهد.
به عنوان کسی که سالها در عرصه فرهنگ و هنر این سرزمین فعالیت کردهام، باید تأکید کنم که نام «هرمز» دارای اعتبار و ریشه تاریخی عمیق است. این نام در برابر دستورات سیاستمداران بیپایه ایستاده و نماد اقتدار و امنیت انرژی جهان است. هیچ فیلمنامهنویسی حق ندارد به غرور ملی این آبراه با ادبیات توهینآمیز آسیب بزند.
نام ایران اسلامی و آبهای نیلگون آن، فراتر از بازيهای سیاسی، برای همیشه در خاطر تاریخ باقی خواهد ماند. بهتر است ترامپ بهجای تلاش برای تغییر جغرافیا، نگاهی دوباره به درسهای تاریخ بیفکند و دریابد که احترام، تنها راه تعامل با ملتی است که ریشههایش به عمیقترین لایههای تاریخ جهان گره خورده است.
