به گزارش خبردونی، نمایشگاه جدید آثار جلیل رسولی تحت عنوان «بِ بسمالله» در تاریخ سوم مهر در مجموعه فرهنگی هنری آسمان واقع در فرهنگستان هنر افتتاح خواهد شد. در این نمایشگاه، این هنرمند پیشکسوت در حوزه خوشنویسی و نقاشیخط، تازهترین تجربههای خود شامل انتخاب سورههای حمد و توحید و جدیدترین کاربرد خط شکسته را به نمایش میگذارد.
جلیل رسولی نه تنها یک خوشنویس بلکه از برجستهترین هنرمندان نوآور در عرصه هنر تجسمی ایران است که توانسته تفاوتهای میان «خوشنویسی کلاسیک» و «نقاشی مدرن» را محو کند. در هنر خوشنویسی سنتی، هدف عمده انتقال متن با رعایت قواعد سختگیرانه است، اما رسولی با تبدیل «خط» به یک «عنصر بصری» این مفهوم را متحول کرده است. او حروف را نه تنها برای خواندن، بلکه برای ایجاد حس بصری اجرا میکند، با استفاده از تضاد موجود میان «انحنای حروف» و «هندسه صفحه».
از ویژگیهای بارز سبک او، خروج از رنگهای تکبعدی سنتی خوشنویسی است. در آثارش، رنگها به عنوان جزء اصلی اثر به کار میروند و همزمان با فرم خط، عمیقتر و زیباتر دیده میشوند. رسولی به جای استفاده از نستعلیق، سراغ خط شکسته رفته است، چرا که این نوع خط به او انعطاف بیشتری برای تحقق ایدههای ذهنیاش میدهد.
رسولی بر اهمیت ریشههای کلاسیک خود تأکید دارد و میگوید که اصول سخت خوشنویسی به او کمک کردهاند تا آگاهانه قواعد آن راشکسته تا آثارش هم مدرن و هم کهن به نظر برسند. او حروف را از زندان خطوط افقی رهانیده و در فضایی سهبعدی و رنگارنگ به نمایش گذاشته است، به طوری که این هنر به یک هنر جهانی تبدیل شده است.
در گفتگو با خبرنگار ما، جلیل رسولی درباره تجربیات جدید خود در خط شکسته و تفاوتهایش با کارهای قبلیاش اظهار داشت که انتخاب خط شکسته به دلیل قابلیتهای بالای آن است که به او کمک میکند تا ایدههایش را به راحتی روی بوم پیاده کند. او همچنین توضیح داد که سورههای حمد و توحید را به دلیل اهمیتشان در قرآن انتخاب کرده و با تکنیکهای مختلف بر روی آنها کار کرده است.
رسولی از روند شکلگیری آثارش گفت و اشاره کرد که این پروسه شامل آزمایشهای مختلف و ترکیببندیهایی بوده است که او در حین کار به آن دست یافته است. وی اضافه کرد: «رنگ و فرم باید با خط همگونی داشته باشند تا مفاهیم مد نظر را منتقل کنند.»**دیدگاه جلیل رسولی درباره خوشنویسی و نوآوری در هنر**
جلیل رسولی، هنرمند شناختهشده در عرصه خوشنویسی و نقاشی خط، به مسیری که از سال ۱۳۹۰ آغاز کرده و همچنان ادامه دارد، اشاره کرد و گفت که او همواره به دنبال تحقق ایدههای خلاقانهاش است. وی تأکید کرد با وجود گذشت زمان، احساس میکند حتی اگر هزار سال عمر کند، برای ایدههایش زمان ناکافی خواهد بود.
این هنرمند در پاسخ به این سؤال که آیا هنوز هم امکان تجربههای نو در خوشنویسی وجود دارد، گفت: «من ایدههای زیادی دارم و خوشنویسی همچنان میتواند راههای جدیدی را برای هنرمندان ایجاد کند. این مسیر برای من ادامه دارد، هرچند ممکن است محدودیتهای جسمی وجود داشته باشد.»
رسولی در مورد آثارش و اینکه آیا آنها را نقطه اوج کارهایش میداند یا آغاز فصلی جدید، توضیح داد که در آثارش تحولی جدید در خط مشاهده میشود. وی این تجربه را به آب زلالی تشبیه کرد که هر بار با جلوهای تازه به نمایش درمیآید؛ چشمهای که هرگز نمیخشکد. او اظهار داشت که ممکن است امروز برخی نتوانند به ارزش این کارها پی ببرند، اما در آینده به خوبی درک خواهند کرد.
رسولی همچنین به جایگاه مهم خوشنویسی در هنر و فرهنگ ایران اشاره کرد و گفت: «خوشنویسی نه تنها هنری تزئینی، بلکه حامل تاریخ و فرهنگ ماست و نیازمند توجه و حمایت در زمینههای آموزشی و برگزاری نمایشگاههاست.»
وی در مقایسه با کشورهای عربی بیان کرد که خوشنویسی در این کشورها نیز بسیار مورد توجه قرار دارد، چرا که ارتباطی عمیق با فرهنگ و قرآن دارد. با این حال، جلیل رسولی تأکید کرد که ایران نیز با هنرمندان بزرگ و تاریخی غنی در این حوزه، باید از خوشنویسی حمایت کند.
در پایان، رسولی به این نکته پرداخت که هنرمند باید بتواند در عین حفظ اصالت خط، به تجربههای جدیدی دست یابد. او تأکید کرد که خط ظرفیتهای زیادی را در خود دارد و باید هنرمندان آموزش ببینند و آزمایش کنند تا بتوانند راههای جدیدی را کاوش کنند.
