**خبرگزاری مهر-گروه هنر-محمدمهدی ابراهیمینصر؛** منوچهر هادی با فیلم جدیدش به نام «خیابان جمهوری»، به جشنواره چهل و چهارم فیلم فجر آمد و توانست در دو روز ابتدایی نمایش، بار کیفیت فیلمها را با یک اثر روان و سنجیده به دوش بکشد. این کارگردان پس از تجربیات ناموفقش در کمدیهایی مثل «رحمان ۱۴۰۰» و «نیسان آبی»، نشان داد که هنوز تواناییهایش را حفظ کرده و در این پروژه به بلوغ هنری دوبارهای دست یافته است.
فیلم «خیابان جمهوری» با قصهای منسجم و محترم، توانسته است در دو روز ابتدایی جشنواره، بار کیفی را به تنهایی به دوش بکشد. در این اثر، شخصیتی به نام آیلار با بازی کارآمد الناز ملک، در شرایط دشوار بارداری و بدون همسر، به چالشهای زندگی میپردازد. این داستان به جای ایجاد دلسوزی تحقیرآمیز، احترام مخاطب را برمیانگیزد.
برخلاف بسیاری از آثار مشابه، فیلم نگاهی سطحی به طبقه کارگر ندارد و از فقر به عنوان ابزاری برای تحقیر فرهنگی استفاده نمیکند. عزتنفس آیلار به عنوان مرکزیترین محور، در تلاش او برای حفظ آبرو و تأمین معیشت مشخص است.
واقعگرایی فیلم در تصویرسازی محیطهای کار و روابط انسانی به وضوح احساس میشود. کارگاه خیاطی و تعاملات میان کارگران و مدیر آن با بازی هادی حجازیفر بهخوبی و با دقت طراحی شده است. روابط خانوادگی میان آیلار و برادرش نیز به دور از اغراق و با باورپذیری کامل ترسیم شده است.
این رئالیسم ساختاری باعث شده که امید در فیلم تصنعی نباشد و از تلاش واقعی آیلار برای ساماندهی به زندگیاش نشأت بگیرد.
در نهایت، «خیابان جمهوری» میتواند به عنوان یک نشانه بیداری حرفهای برای منوچهر هادی تلقی شود. این اثر نشان میدهد که درک او از جامعه و هدایت بازیگران در فضایی واقعگرایانه میتواند برای سینمای ایران ارزشمند باشد. امید میرود که هادی با این موفقیت، به مسیر حرفهای خود در موضوعات اجتماعی ادامه دهد و به جای کمدیهای سطحی، به بازنمایی واقعیتهای زندگی مردم بپردازد؛ چرا که تواناییهای هنری او در همین بستر ریشه دارد.
