**کتاب «بانگ آزادی» به خاطرات مهمی از موسیقی انقلاب میپردازد**
خبرگزاری مهر-گروه هنر؛ کتاب «بانگ آزادی» شامل خاطرات شفاهی احمدعلی راغب، از آهنگسازان پیشکسوت موسیقی انقلاب اسلامی، به عنوان یکی از آثار ارزشمند در تاریخ سرودها و ترانههای انقلابی معرفی شده است. این اثر در سال ۱۳۹۸ با تلاش مهدی چیتساز و مرتضی قاضی و با تدوین محسن صفاییفرد از سوی دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی عرضه شد.
با استناد به گفتگوهای تفصیلی محققان با مرحوم راغب، این کتاب به یک منبع معتبر در تاریخ شفاهی موسیقی انقلاب اسلامی تبدیل شده و میتواند زوایای جدیدی از فرهنگ و هنر مردمی در این دوره را نمایان کند. توجه به فعالیتهای فرهنگی هنرمندان در این برهه زمانی، مسألهای حیاتی است که میتواند الهامبخش مديران و سیاستگذاران در راستای پیشبرد فعالیتهای فرهنگی کشور باشد.
این کتاب داستانی از همدلی و همکاری تمامی اقشار جامعه دارد که در تلاش برای تحقق آرمانهای انقلاب اسلامی، از هنر و فرهنگ برای هدایت فرهنگ انقلابی به سمت پیروزی استفاده کردند. با وجود اهمیت این موضوع در تاریخ انقلاب، بسیاری از مردم هنوز با آن آشنایی ندارند و لذا ضرورت انعکاس این رویدادها از سوی نهادهای فرهنگی و هنری احساس میشود.
به مناسبت دهه فجر، با مرور بخشهایی از این کتاب، یاد و خاطره یکی از هنرمندان تأثیرگذار دوران انقلاب زنده میشود که از طریق موسیقی سهم بزرگی در این تحولات ایفا کرده است.
در چهل و چهارمین گزارشی که به این موضوع اختصاص یافته، به یادآوری خاطرات مرحوم احمدعلی راغب از روزهای منتهی به پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷ و چگونگی تولید سرودها و آهنگهای انقلابی میپردازیم. در بخشی از این کتاب، راغب به روایت ماجرای استعفای خود از رادیو اشاره کرد:
او گفت: «مهندس همایون خرم رهبری ارکستر را بر عهده داشت و به ما گفت که برای شفافسازی باید استعفا بدهید. ما که از اعضای ارکستر سازهای ملی بودیم، استعفا را به روزنامه گویا ارسال کردیم.»
راغب ادامه داد که پس از آن، از روز بعد از استعفا به رادیو نرفتند و تنها استعفای ارکستر سنتی در روزنامه درج شده بود. همچنین به یادآوری کرد که او با چند نوازنده دیگر تصمیم به شرکت در تجمعات مردمی گرفتند و با شور و شوق به خیابانها آمدند.
او اولین راهپیماییاش را بعد از ۱۷ شهریور به یاد میآورد و توضیح میدهد که جمعیت انبوهی در میدان «شهیاد» حضور داشتند و به چه شکلی بدون آسیب به چیزی از حقوق خود دفاع کردند.
راغب در نهایت به تدریج از کاهش قدرت دولت و تحولات بعدی اشاره میکند و خاطرنشان میسازد که این روند، هویت اجتماعی و فرهنگی انقلاب اسلامی را شکل داده است.پس از پیروزی انقلاب، دستگیری سران حکومت به راحتی امکانپذیر شد. شناسایی مقامات بلندپایه از جمله تیمسارها و رئیس ساواک به خوبی انجام شده بود. برخی از آنها موفق به فرار شدند. یکی از دوستان پیشنهاد کرد که به فرودگاه برویم تا از نزدیک وضعیت فراریان را ببینیم. به نظر میرسید تجربه جالب و خندهداری خواهد بود.
یک بعدازظهر به فرودگاه رفتم و تا شب آنجا بودم. صفهای طولانی و چند ردیفی برای خروج از کشور واقعاً جالب و خندهدار بود. چمدانها درهم قاطی شده و هرج و مرج زیادی در فضا حاکم بود. دعوا و مجادلههای بسیاری در بین افراد به چشم میخورد. زنان خاندانهای مرفه که قبلاً بر دیگران برتری داشتند، اکنون در حال فرار بودند و دریافته بودند که ماندن دیگر فایدهای ندارد. آنها همچنین میدانستند که بختیار نیز سرانجام راهی برای فرار خواهد یافت.
این روند ادامه دارد… .
