### برگزاری مراسم سالگرد درگذشت زینتبخش در خانه سینما
به گزارش خبردونی، مراسم اولین سالگرد درگذشت مهران زینتبخش، مستندساز پرافتخار، با حضور جمعی از هنرمندان و علاقهمندان به سینما در خانه سینما برگزار شد. این مراسم که به همت انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند و با همکاری خانه سینما ترتیب یافته بود، با اجرای مصطفی شیری آغاز گردید. او به اهمیت این گردهمایی اشاره کرد و گفت: «ما امروز اینجا جمع شدهایم تا یاد و آثار زندهیاد زینتبخش را گرامی بداریم.»
در ادامه، مهرداد زاهدیان، رئیس انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند، با بیان اینکه فقدان مهران زینتبخش هنوز در خاطر همگان تازه است، اظهار داشت: «یک سال از رفتن او گذشته، و این زمان شاید فرصتی باشد تا ما به معنای وجود او و اثرگذاریاش در زندگیمان فکر کنیم.»
زاهدیان همچنین تاکید کرد که این مراسم تنها به یادآوری درگذشتگان محدود نمیشود، بلکه به ما یادآوری میکند که ارزش اعضای زنده جمع چقدر میتواند مهم باشد. او گفت: «سرمایه اصلی یک صنف، روابط میان افراد آن است. ما به یکدیگر نیاز داریم، نه تنها در روزهای سخت، بلکه در تمام لحظات زندگیامان.»
وی در ادامه افزود: «زینتبخش بخشی از حافظه جمعی ماست و بهترین کاری که میتوانیم برای حفظ یاد او انجام دهیم، ارزش نهادن به حضور افرادی است که در کنارمان هستند.»
زاهدیان در پایان تاکید کرد که هدف انجمن فراتر از فعالیتهای صنفی است و اصلیترین سرمایه آن، روابط انسانی و احساس تعلق بین اعضاست. او گفت: «یاد مهران باید بهانهای باشد برای شناسایی ارزشهای این جمع و مسئولیتهای ما نسبت به یکدیگر.»در مراسم یادبود مهران زینتبخش، مصطفی شیری با اشاره به علاقه عمیق او به موسیقی اظهار کرد: «مهران به موسیقی دلبستگی فراوانی داشت که این عشق در آثار سینماییاش به وضوح نمایان بود. او دو مستند درباره فرهاد مهراد و فریدون فروغی ساخته بود و به ویژه صدای فرهاد مهراد برای او نقشی ویژه داشت و فراتر از صرف موسیقی، معنایی عمیق داشت.» به یاد زندهیاد مهران زینتبخش، قطعه «اسیر شب» با صدای فرهاد مهراد پخش شد.
غلامعباس فاضلی، منتقد سینما، همچنین گفت: یک سال از فوت مهران میگذرد و این زمان به من فرصتی داد تا او را از زاویهای جدید بررسی کنم. او فیلمسازی موفق بود و این موفقیت در دنیای مستندسازی نادر است. زینتبخش در دوران فعالیت خود هر فیلمی که میخواست، ساخته و جسارت بالایی در کارهایش داشت که نشان دهندۀ پیشرو بودن وی بود.
فاضلی اشاره کرد که زینتبخش هرگز از نهادهای دولتی برای تولید فیلمهای خود کمک نخواست و عمدتاً به هزینه شخصی متکی بود. او به صورت بیپروا لحظات زندگی را شکار میکرد و به نظر میرسید از نظر مالی و منابع اقتصادی به کنار بود، حتی با وجود فرصتهایی برای درآمدزایی از سینما.
این منتقد به عشق زینتبخش به تهران اشاره و بیان کرد که او یک هنرمند تهرانی بود. در انتهای زندگی، دوری از این شهر برایش دشوار بود و این نشاندهندۀ علاقه عمیق او به مردم و زندگی در تهران بود. فاضلی با اشاره به تنهایی وی افزود که او فردی تنها بود که تاثیرات عمیقی بر یافتن و فهم حال و هوای زمان خود گذاشته است.
فاضلی افزود: «زندگی زینتبخش فراتر از طول عمرش است؛ بسیاری ممکن است به چنین جایگاهی نرسند. خانواده مهران در مسیر او را حمایت کردند و او زندگی خوبی را تجربه کرد.»
در این مراسم، فیلمی کوتاه که به یاد مهران زینتبخش توسط امید نجوان ساخته شده بود، به نمایش درآمد. نجوان درباره این فیلم گفت: «به طبیعت خود تمایل به سخنرانی ندارم و ساخت این فیلم به من کمک کرد تا یاد او را زنده نگهدارم.» او اشاره کرد که این فیلم به طور غیرمنتظرهای شکل گرفت و هدفش ادای دین به مهران در سالگرد درگذشتش بود.
امیر فرضاللهی، روزنامهنگار، نیز در این مراسم اظهار داشت که از فیلمهای ناتمام مهران آگاه بود و بیان کرد: «مهران با جسارت درونی خود شناخته میشد و در نهایت، درون کودکانه خود را تا آخرین لحظه زنده نگه داشت.»در یک مراسم یادبود به یاد مهران زینتبخش، روزنامهنگار پیشکسوت با ابراز تأسف از عدم حضور در مراسم خاکسپاری این هنرمند، از زحمات او در عرصه سینما و تأثیرگذاریاش بر جامعه سخن گفت. وی علاقه خود را به افراد راستگو و نقدهایش به تظاهر و دروغ ابراز نمود.
لیلا زینتبخش، خواهر مهران، با تشکر از حاضران یادآور شد که برادرش از نوجوانی با وجود مخالفت خانواده به فیلمسازی پرداخت و تلاش کرد قصه هنرمندان طرد شده را به تصویر بکشد. او تأکید کرد که مهران بدون انتظار از منابع دولتی، آثارش را با هزینه شخصی تولید میکرد و این دلبستگی به فیلمهایش، که آنها را مانند فرزندانش میدانست، تأثیراتی منفی بر روحیهاش گذاشت.
وی به شرایط سخت برادرش در ماههای پایانی زندگی اشاره کرد و گفت که پس از مرگ مادرشان، فشارهای روحی بر مهران افزوده شد. لیلا تأکید کرد که هنرمند باید در درجه اول به خود اهمیت دهد و نباید زندگیاش را به خطر بیندازد.
او همچنین آرزو کرد که مسئولان کشور قدر هنرمندان را در زمان حیات آنان بدانند و حمایتهای لازم را ارائه دهند و یادآور شد که هنرمندان بخشی از تاریخ یک کشور هستند.
در پایان مراسم، مصطفی شیری با ذکر اهمیت ماندگاری آثار یک فیلمساز، حاضران را به تماشای مستند «قریه من» دعوت کرد، که به زندگی و فعالیتهای فریدون فروغی پرداخته و به عنوان بخش پایانی این مراسم برگزار شد.
