به گزارش خبردونی، پرویز جاهد، منتقد سینما، در مصاحبهای با خبرآنلاین به بررسی اعتبار جهانی سینمای ایران پرداخت. او بیان کرد که این اعتبار در گذشته عمدتاً به خاطر کیفیت و زبان سینمایی کارگردانانی مانند عباس کیارستمی و امیر نادری شکل گرفته بود. با این حال، او تأکید کرد که در سالهای اخیر، تغییرات سیاسی و فرهنگی تأثیر عمیقی بر این موضوع داشته و باعث شده است جشنوارههای معتبر جهانی تمایل بیشتری به آثار زیرزمینی و فیلمهای با مضامین سیاسی و اعتراضی از خود نشان دهند.
### بازتعریف واژه «استقلال»
جاهد در این گفتگو تصریح کرد که تمامی فیلمهایی که خود را «مستقل» یا «زیرزمینی» میخوانند، لزوماً از نظر هنری مستقل نیستند. او خاطرنشان کرد که بخش عمدهای از موفقیت بینالمللی این آثار به مضامین سیاسی و وضعیت اجتماعی ایران مربوط میشود. به خصوص، مسائلی که پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» در نظر مخاطبان و نهادهای فرهنگی غربی اهمیت بیشتری پیدا کردهاند.
### تأثیر برچسبها بر رویه جهانی فیلمها
این منتقد همچنین اشاره کرد که واژههایی نظیر «زیرزمینی»، «ضدحکومتی»، «توقیفی» و «بدون مجوز» به همراه سانسور و محدودیتهای تولید در ایران، میتوانند جذابیت بیشتری برای جشنوارههای بینالمللی ایجاد کنند. او معتقد است که علاقه جشنوارهها به کشف صداهای مخالف و سرکوبشده، همراه با شرایط دشوار تولید در ایران، موجب میشود که داستان و حواشی سیاسی یک اثر گاهی از جنبههای سینمایی آن مؤثرتر در دیدهشدن جهانی نقشآفرینی کند.
متن کامل این مصاحبه را میتوانید در اینجا مطالعه کنید.
۲۴۲۲۴۴
