مهدی رضائی، کارگردان فیلم کوتاه «پدر سنگ»، در گفتگو با خبرگزاریها به توضیح ایده شکلگیری این فیلم پرداخت. او تأکید کرد که این ایده از دوران کار بر روی طرحواره درمانی تروما و بازشناسی زخمهای دوران کودکی خود به وجود آمده است. وی تصریح کرد که بررسی ریشه بسیاری از انتخابها و ترسهای بزرگسالی، به سالهای ابتدایی زندگی بازمیگردد.
رضائی اضافه کرد: «اعتماد به افراد خاص، ترس از برخی مسائل و تکرار الگوهای روابط، همگی به تجارب دوران کودکی مرتبط هستند. والدین بهعنوان مهمترین رابطه عاطفی کودکان، تأثیر عمیقی در شکلگیری این الگوها دارند.» به گفته او، این دغدغه به سوالی اساسی تبدیل شد: «اگر بخشی از شخصیت ما در کودکی شکل گرفته است، چقدر از امروزیم برآمده از انتخاب خودمان و چقدر ناشی از تجارب گذشته است؟» این بنیان فکری منجر به ایجاد اثر «پدر سنگ» شد.
در ادامه، وی مرز میان «قربانی بودن» و «مقصر شدن» در این فیلم را مورد بحث قرار داد. او بیان کرد که بسیاری از افراد در مقاطع خاصی از زندگی خود قربانی شرایطی هستند که خود انتخاب نکردهاند، اما خطر به وجود آمده زمانی است که این قربانیبودن به هویت آنها تبدیل شود و از تلاش برای تغییر خود صرفنظر کنند.
این کارگردان افزود: «شخصیت شاهین در فیلم، نه تنها قربانی است و نه تنها مقصر؛ او انسانی زخمخورده است که ممکن است دیگران را نیز آسیب بزند. تراژدی واقعی اینجاست که فرد به خاطر ترس از تبدیل شدن به چیزی که از آن بیزار است، بدون آگاهی، همان را بازتولید میکند.»
رضائی در مورد عنوان فیلم توضیح داد: «کلمه ‘سنگ’ میتواند معانی متعددی برای هر مخاطب داشته باشد؛ اعم از سردی، سکوت، خشونت و زخم. من دوست دارم بیننده خود تصمیم بگیرد که سنگ برای او چه معنایی دارد.»
او درباره ارتباط مخاطبان با فیلم اشاره کرد که هدف او این بوده است که هر بینندهای بخشی از وجود خود را در شخصیت شاهین بیابد و بهجای تنها تماشای داستان، با زخمها و احساسات او زندگی کند.
وی در پایان تأکید کرد: «هر یک از ما شاهین کوچکی درون خود داریم که بر رفتار و انتخابهای ما تأثیر میگذارد. هدف من این بود که بخشی از این تجربه را در اختیار مخاطب بگذارم تا در سکوتها و رفتارهای شاهین، نشانههایی از زندگی خود را بیابد و احساس کند که تنها نیست.»در تازهترین اظهارات کارگردان فیلم «پدر سنگ»، سید احسان رضائی، این اثر به عنوان یکی از مهمترین پروژههایش معرفی شد. رضائی در گفتگو با خبرنگاران تأکید کرد که هیچ فیلمسازی نمیتواند به تنهایی و در خلأ کار کند و همواره تحت تأثیر سینماگران و تجربیاتش قرار دارد. او افزود که هدفش این بوده که «پدر سنگ» به تقلید از آثار دیگران تبدیل نشود.
این فیلم به عنوان نقطهی آغازی برای رضائی در مسیر شخصیاش تعریف شده است و او امید دارد که در آثار آینده، زبان ویژهای در بیان مسائلی چون دغدغههای انسانی و روابط پیچیده بین افراد پیدا کند. وی خاطرنشان کرد که سینما برای او تنها قصهگویی نیست، بلکه انتقال حس و تجربهای خاص به مخاطب است.
«پدر سنگ» یک اثر اجتماعی در ژانر ملودرام به شمار میآید و به بررسی تأثیر تروماهای دوران کودکی بر شخصیت بزرگسالی میپردازد. داستان فیلم حول محور شاهین میچرخد؛ مردی که در سایه عواطف آسیبدیده از والدینش قرار دارد. او تمام تلاشش را میکند تا شبیه پدر سنگدلش نشود، اما در نهایت به الگوی او نزدیک میشود و در میانهی داستان، چرخه آسیبزا شکسته میشود.
این فیلم با بازی هنرمندانی چون علی استوار، ساناز گنجه و مهدی رضایی تولید شده است و امید میرود که تجربهای ماندگار برای تماشاگران به ارمغان آورد.
