به گزارش خبردونی، روزنامه فرهیختگان به موضوع بازگشت سلبریتی‌های خارج‌نشین مانند «محسن نامجو» و «بیژن مرتضوی» به ایران پرداخته و به انتقادات از این اقدام اشاره کرده است. به‌نظر می‌رسد که رسانه ملی، یعنی «صداوسیما»، پس از ورود این هنرمندان، با انتشار گزارشی تصویری به شدت به این موضوع واکنش نشان داده و نسبت به آن موضع منفی اتخاذ کرده است.
تلویزیون جمهوری اسلامی ضمن انتقاد از این بازگشت‌ها، به این نکته اشاره کرده که چرا باید درهای کشور را به روی افرادی باز کنیم که در زمان جنگ به نوعی طرفدار غرب و آمریکا بوده‌اند. با این حال، بررسی سوابق هنرمندانی مانند محسن نامجو نشان می‌دهد که این افراد هیچ نسبتی با گروه‌های سلطنت‌طلب نداشته و حتی در گذشته به این گروه‌ها انتقاد کرده‌اند. لذا به‌نظر می‌رسد که دیدگاه رسانه ملی در این خصوص دقت زیادی ندارد و بیشتر به بزرگ‌نمایی مسائل پرداخته است.
این روزنامه همچنین به رادیکالیسم و پیامدهای آن در جامعه اشاره کرده و اشاره می‌کند که دشمنی‌های فرهنگی غرب و گروه‌های مختلف بر روی ایرانیان خارج از کشور تأثیر گذاشته‌است. به همین دلیل، پس از جنگ‌ها، تلاش شده تا رویکرد نظام به گونه‌ای باشد که این شکاف‌ها کاهش یابد و روابط با ایرانیان خارج از کشور بهبود یابد.
بنابراین، بازگشت این چهره‌ها می‌تواند نشانه‌ای مثبت از تلاش برای کاهش تنش‌های اجتماعی تلقی شود. همچنین، به چرایی این بازگشت‌ها و عدم وجود اقدامات سنگین علیه آن‌ها اشاره شده که نشان می‌دهد برخی از آن‌ها هنوز به امنیت ملی آسیب نزده‌اند و انتقاداتشان تحت تأثیر رسانه‌های فارسی‌زبان قرار گرفته است.
در نهایت، این مقاله یادآور می‌شود که دعوت از این سلبریتی‌ها به ایران نباید به معنای نادیده‌گرفتن امنیت ملی تلقی شود و این سؤال مطرح می‌شود که آیا نهادی مسئول در این راستا اقدام درستی انجام داده یا خیر.بعد از دو سال از خروج محسن نامجو از ایران، دادگاه مجتمع کارکنان دولت وی را به دلیل شکایتی خصوصی به پنج سال حبس تعزیری محکوم کرد. پس از بازگشت این هنرمند به کشور، شاکی خصوصی وی در نامه‌ای به او ابراز امیدواری کرد که نامجو از اشتباهات گذشته‌اش عبرت گرفته باشد و رأفت اسلامی در این مورد را به حسابی دیگر نگذارد. این نشان می‌دهد که شاکی تمایلی به ادامه پیگیری پرونده نداشته و از شکایت خود صرف‌نظر کرده است؛ اما رسانه ملی بدون اشاره به این نکته، گزارشی را منتشر کرده که این موضوع را نادیده می‌گیرد.
به این ترتیب، صداوسیما با ارائه اطلاعات نادرست موجب درک غلطی از وضعیت و اراده برای برخورد با چهره‌های مسئله‌ساز می‌شود. در واقع، با وجود اینکه هر فردی که مرتکب ظلم شده باید منتظر عواقب تصمیمات خود باشد، نحوه رسیدگی به پرونده‌ها باید بر مبنای واقعیت و نه خیالات پرونده‌سازان باشد.
در بخش دیگری از گزارش‌ها، یکی از پیامدهای منفی صدای رسانه ملی، القای حس حاکمیت دوگانه در تصمیم‌گیری‌ها است. در حالی که سیاست واحدی در راستای بازگشت سلبریتی‌ها به کشور وجود دارد و نظام نیز تمایل دارد از بروز نگرانی‌های عمومی جلوگیری کند، صداوسیما در این راستا توجهی نمی‌کند.
حاکمیت دوگانه زمانی به وجود می‌آید که چند کانون قدرت با اهداف و ارزش‌های متضاد در تلاش‌اند تا سیاست‌گذاری فرهنگی را همزمان هدایت کنند. این شرایط نه تنها به رقابت‌های اداری مربوط نمی‌شود، بلکه تأثیر عمده‌ای بر هویت اجتماعی و ثبات فرهنگی دارد. اگر انگیزه‌های اقتصادی بازگشت سلبریتی ها در نظر گرفته نشود، تلاش‌ها برای جلوگیری از این روند می‌تواند ارتباط هنرمندان با کشور را به خطر بیندازد. در نهایت، نادیده گرفتن این فرایند می‌تواند به نفع دشمنان تمام شود، حتی اگر نیت‌های پشت آن چیز دیگری باشد.
