به گزارش خبردونی به نقل از ستاد خبری جشنواره جهانی فیلم فجر، بازیگر معروف ایرانی در نشستی اعلام کرد که تبدیل شدن به یک بازیگر واقعی فراتر از گذراندن کلاسهای آموزشی است. او با مثالهایی از تجربیات شخصی و تاریخی گفت: “باید در صحنه حضور یابید و تجربه کسب کنید.” این بازیگر همچنین بر اهمیت نرمی و استحکام بدن در هنگام بازی تأکید کرد و افزود، برای یادگیری فیلمسازی نیز باید ابتدا در ساخت فیلمهای کوتاه فعالیت کرد.
وی درباره فیلمهای محبوب خود به آثار کلاسیکی همچون «رود سرخ» و «پدرخوانده» اشاره کرد و گفت آمریکا به عنوان مرکز بازیگری دنیا، خانهی بسیاری از بازیگران فوقالعاده است. او به نبود کیفیت در برخی کلاسهای آموزشی اشاره کرد و گفت: “شوق هنرجویان در این کلاسها گاهی به هدر میرود.”
این هنرمند همچنین به اهمیت فیلمهای کودکان پرداخت و تأکید کرد که سینمای کودک باید مورد توجه بیشتری قرار گیرد. او یادآور شد که جشنوارههای کودکان در ایران در گذشته با کیفیت برگزار میشدند اما نتوانستهاند دوام بیاورند.
هاشمی در مورد تفاوتهای بازیگری در سینما و تئاتر نیز اظهار داشت که تطبیق سبک بازی با رویکرد کارگردان بسیار مهم است. او به تجربیات خود در کار با بهرام بیضایی و کیانوش عیاری اشاره کرد و گفت که هر یک از این کارگردانان دیدگاههای متفاوتی در ویژگیهای بازیگری دارند.
او در پایان بیان کرد که فعالیت بدنی و آمادگی جسمانی برای بازیگران ضروری است و خاطرنشان کرد که کاربردیترین آموزشها در خارج از کشور ارائه میشود.### بازیگر تئاتر: تحقیر بازیگر توسط کارگردانان در سینما
این بازیگر با انتقاد از برخی کارگردانان سطح پایین، توضیح داد که این افراد ممکن است باعث تحقیر بازیگران شوند، که نتیجه آن کاهش اعتماد به نفس آنها خواهد بود. در مقابل، کارگردانان برجسته میتوانند به غیرحرفهایها نیز کمک کنند تا نقش خود را به خوبی ایفا کنند.
هاشمی به تفاوتهای تئاتر قدیم و جدید اشاره کرد و افزود که در گذشته برای انتقال صدا به تماشاگران، بازیگران مجبور به صحبت بلند بودند، اما اکنون حتی با صدای آرام نیز میتوانند پیام خود را منتقل کنند.
این بازیگر ادامه داد که سینما و تئاتر به طور کل تفاوتهای بنیادینی دارند. در تئاتر پس از چندین ماه تمرین، بازیگران به صحنه میروند در حالی که سینما به صورت تیغهتیغه کار میکند و بازیگران باید به خوبی وظایف خود را درک کنند. به گفته او، بازیگری شامل چالشهای خاص خود است و باید از صداقت و شفافیت به عنوان روشهای کلیدی بهره گرفت.
هاشمی تصریح کرد که برخی افراد ذاتاً استعداد بازیگری دارند و نقشهایی که به شخصیت آنها نزدیک است، نتایج بهتری به بار میآورد. او در تجربه بازیکردن نقش دکتر قریب، گاهی خود را بهعنوان شخصیت احساس میکرد.
این بازیگر درباره تکراری بودن نمایشهای تئاتر گفت که هر شب ممکن است رویدادهای جدیدی به وقوع بپیوندد و این فضا به شدت متفاوت از ظاهر است.
در ادامه، هاشمی تاکید کرد که در تئاتر، بیان و حرکات بدن از اهمیت بالایی برخوردارند، و با اشاره به شخصیت دکتر قریب، سعی در نشان دادن ابعاد انسانی و روانی آن داشتند.
در مورد انتخاب نقشهایی که مابهازا ندارند، او بیان کرد که این موضوع بستگی به دیدگاه کارگردان دارد و او به خوبی به نظرات کارگردان گوش میدهد.
این بازیگر نکته دیگری را نیز مورد توجه قرار داد و گفت که باید در زندگی سالم و با انرژی مثبت عمل کرد. او بر این باور است که بازیگری نیازمند درک عمیق از واقعیات درونی است و شرم یک فاکتور اساسی در این رشته به حساب میآید.
شنیدن به عنوان یک مهارت حیاتی در بازیگری معرفی شد و هاشمی به تعامل مداوم بازیگران با کارگردانان اشاره کرد.
این بازیگر به مقایسه دستمزد بازیگران در آمریکا و ایران پرداخت و افزود که در این کشور، بازیگران معمولاً بیشتر از کارگردانان درآمد دارند. او همچنین به وضعیت فعلی سینما اشاره کرد و به رکود و تمرکز بیشتر بر روی فیلمهای کمدی انتقاد نمود.











