به گزارش خبردونی، داستان کوتاه به عنوان یک شکل هنری، دریچهای به زندگی شخصیتهایش میگشاید و به خوانندگان این امکان را میدهد که به وقایعی که در حال وقوع است نگاهی بیندازند. در این نوع داستان، شخصیت ها معمولا کم و محدود باقی میمانند و به ندرت تحول مییابند.
در داستانهای کوتاه، فضای کافی برای پرداخت به جزئیات و بررسی عمیق شخصیتها وجود ندارد و معمولاً تحولهای اجتماعی نمیتوانند به خوبی مورد بررسی قرار گیرند. داستانها به گونهای طراحی میشوند که بیشتر بر روی شخصیت قهرمان تمرکز داشته و حوادث جانبی به این هدف کمک کنند. گرچه برخی از داستانهای کوتاه به این الگو پایبند نیستند.
این گونه داستانها ممکن است بسیار کوتاه باشند، به طوری که حتی حدود ۵۰۰ کلمه را شامل شوند. شخصیتها در آنها به شکل تکوین یافتهای معرفی میشوند و در موقعیتی بحرانی و حساس قرار میگیرند. به عبارت دیگر، داستان کوتاه به نویسنده این امکان را میدهد که با طرحی منظم، شخصیت اصلی را در یک واقعه محوری معرفی کند و تمامی آثار باید بر روی یک اثر واحد تأثیرگذار باشند.
تاریخ داستاننویسی به سمت چهار قرن پیش برمیگردد. رماننویسی به شیوه مدرن از اوایل قرن ۱۷ با رمان “دن کیشوت” اثر میگل د سروانتس آغاز شده و داستان کوتاه تاریخچهای مختصرتر دارد که آغاز آن به اوایل قرن ۱۹ برمیگردد. اما نشانههایی از این گونه داستانها را میتوان در آثار کهنتری مانند “دکامرون” جووانی بوکاچیو و “حکایتهای کنتربری” جفری چاوسر یافت. در ایران نیز، حکایات گلستان سعدی، اگرچه به کوتاهی مشهور هستند، به دلیل عدم شخصیتپردازی نمیتوانند به مفهوم امروزی داستان کوتاه تعبیر شوند.
علاقه به خواندن داستانهای کوتاه در بین علاقمندان ادبیات وجود دارد. در این گزارش به معرفی برخی از بهترین مجموعههای داستان کوتاه پرداخته میشود.
کتاب “داستانهای کوتاه کافکا” اثر فرانتس کافکا، اولین بار در سال ۱۹۴۶ منتشر شد و به بررسی مسائل پیچیده زندگی انسانی میپردازد. همچنین، “بهترین داستانهای کوتاه آنتون چخوف” شامل بیست داستان تاثیرگذار از این نویسنده بزرگ است که هنر داستاننویسی را به نمایش میگذارد.
کتاب “حلقه سرخ و پنج داستان دیگر” اثر آرتور کانن دویل در سال ۱۹۱۱ منتشر شد، که داستانی با محوریت شخصیت شرلوک هولمز و یک مستأجر مرموز را روایت میکند.
در نهایت، “کلیسای جامع” اثر ریموند کارور، یکی از برجستهترین داستاننویسان آمریکا، به بررسی شرایط زندگی روزمره و معضلات انسانی میپردازد، با تأکید بر زیباییهای موجود در لحظات عادی زندگی.نویسنده مشهور، «ری کارور»، در آثار خود به تصویر کشیدن چهرهای تلخ از جامعه آمریکایی پرداخته و فضایی از ناامیدی و درماندگی را به نمایش میگذارد. داستان «کلیسای جامع» از جمله آثار برجسته اوست که روایتگر زندگی راوی است. این شخصیت به خواننده میگوید که همسرش، که پیش از ازدواج زندگی و تجربیات زیادی داشته، از کارفرمای سابق خود دعوت کرده تا چند روزی به خانه آنها بیاید. با این حال، راوی با چالشهایی روبروست؛ کارفرما نابینا است و اخیراً همسرش را از دست داده است. همسر راوی بر این باور است که باید از کارفرما به خوبی پذیرایی کنند، در حالی که راوی نمیتواند از نزدیکی همسرش با کارفرما راضی باشد.
در دیگر سو، «کتاب یکشنبه بعد از روز مادر» مجموعهای از داستانهای کوتاه اثر «ادوارد پی. جونز» است که نخستین بار در سال 1992 منتشر شد. این نویسنده مخاطبان را به عمق زندگی مردان و زنان آفریقایی-آمریکایی میبرد که مرتباً با چالشهای مختلفی مواجهاند و سعی در حفظ امید دارند. شخصیتهای داستانها از دختری که از کبوترها نگهداری میکند گرفته تا زنی که در میانه شب به یادی قدیمی میافتد، در تصمیمات سخت زندگی و فقدانهای خود دست و پنجه نرم میکنند تا در نهایت با یادآوری خانواده، دوستان و خاطراتشان کنار بیایند.
